come home the kids miss you.

do we really have a rock bottom or is there always a rockier one underneath?

مستند هایی که تو این شرایط برای آگاهی بیشتر و ذهنیت منسجم تر میتونن کمک کننده باشن: -فراهنجارسازی از آدام کورتیس -مسیر ترور از آدام کورتیس مقایسه ی انقلاب ایران با فرانسه -پنج دوربین شکسته از عماد برنات -جنگ زدگان از مسلم منصوری -Coup 53 از تقی امیرانی -برای آزادی از حسین ترابی -تازه نفس ها از کیانوش عیاری -تهران، پایتخت ایران و قلعه از کامران شیردل -تپش تاریخ از محمود بهادری -نوشتن بر شهر از کیوان کریمی

هر ۶ ماه میام می‌گم “در این اوضاع” ای ایرانی چی داری می‌کشی

ترجیحاً در این اوضاع به فصل “شورش” برادران کارامازوف یک نگاهی بندازید.

he did GOOD

just spent 2 hours teaching my baba how to use autocad. peak productivity.

فکر کن مردم کف خیابونن دارن جون می‌دن بعد بعضی دوستان تا فهمیدن تعطیله بار و بنه جمع کردن رفتن شمال

بعضی وقت‌ها با خودم می‌گم هر بلایی سر این مردم بیاد حقشونه

fuck architecture and design and art in general

genuinely

fuck art school

حالا جداً نمی‌دونم بحث عادت نکردنه یا انکار چون جدیداً متوجه شدم از بزرگ شدن می‌ترسم

نمی‌دونم فکر کنم از وقتی شروع شد که وارد ۲۰ سالگی شدم و الان که یکی ازم می‌پرسه چند سالته و من می‌گم ۲۱ اصلاً به دهنم آشنا نیست

از یک جایی به بعد دیگه به سنم عادت نکردم

do I creep you out? do I creep you out? do I creep you out? do I creep you out? do I creep you out? do I creep you out? do I creep you out? do I creep you out?

دلم برای ایرانشهر تنگ شده