نمی‌دانم،

دیگر تابِ این میزان از گرما را ندارم؛ برق ها را چرا قطع میکنید زنتونو گاییدم.

از ارسال ترانه‌هایی که آدمی را هرونی می‌کنند نیز خودداری نمایید.

لطفاً رفتار خویش را با طبع و مختصات روانی مخاطبان تنظیم نمایید؛ در غیر این صورت، بخشی از حقوق و اعتبارات شما همراه با بیمه مستهلک خواهد شد.

خب کیر.

خارشو گاییدم؛ کماکان هر روز دارد عذاب نازل می‌شود.

نیاز به نفرت پراکنی فراوان دارم.

فرشاد نویسند

تا کی تعویق و تعلل؟ باید هرچه زودتر جهان را به تصرف ارادهٔ خویش درآورم.

ویروسی بنام انسان.

چون غروب جمعه است، آماده‌ام افکارم را هندل کنم و جهان را همراه آنها فتح بکنم.

یک بکشه اسید سولفوریک لازم دارم.

احتمالاً همان‌گونه که ما از ادراک خدا ناتوانیم، خدا نیز از التفات به ما معذور است.

لبانت در دهانم اضمحلال می‌یابد، همانند نبات در چای.

انگار چیزی در اعماق وجودم همواره در سوگ امری نامعلوم به‌سر می‌برد؛ حتی در لحظاتی که سراپا در شعف و سرور غوطه‌ورم.

رنجِ ما معلول جهان است، یا محصول تصورات و تأملاتی که بی‌دلیل در ساحت آگاهیِ خویش می‌پرورانیم؟

این منم.

دارم میرم مسجد جامع نماز اقامه کنم همتون دعوت هستید.