Labyrinth

‏نه خداحافظی کردن بلد بودی نه مراقبت کردن نه توجه کردنو حس امنیت دادن ، فقط گوه خوردن و خوب بلد بودی.

اگه هیچ‌وقت رها نکنی، دیگه نوری به زندگیت نمی‌تابه.

ارزو کن اگه شاده دیگه هیچوقت برنگرده.

اصلاً نمی‌دونم از کِی و چرا فکر کردیم باید به خاطر آدم‌ها، بعضی از ویژگی‌های شخصیتمون رو تغییر بدیم، و فکر کردیم هر چیزی که دیگران دوست ندارن، باید از وجودمون حذف بشه من آدم حساسی‌ام، از بعضی حرف‌ها و رفتارها بیشتر از چیزی که نشون می‌دم ناراحت می‌شم، و معمولا ناراحتیم و با سکوت نشون میدن، به شدت آدم بهم بر بخوره‌ای هستم، شاید بشه پخته‌تر شد، شاید بشه بعضی واکنش‌ها رو کنترل کرد؛ اما بعضی ویژگی‌ها عیب نیستن که بخوایم از خودمون جداشون کنیم، این‌ها تکه‌هایی از شخصیت ما هستن؛ همون بخش‌هایی که تجربه‌ها، احساسات و سال‌های زندگیمون ساختنشون آدم می‌تونه رشد کنه، بهتر بشه، یاد بگیره؛ اما قرار نیست برای پذیرفته شدن، از خودش فاصله بگیره، بعضی از اخلاق‌ها، حتی اگر همه نپسندن، بخشی از هویت ما هستن؛ بخشی از چیزی که مارو به خود واقعیمون تبدیل کرده! انیس🤍