Arcadia

یهو وسط خوندن محتواها باید اشاره میگردم

نو نو کسی نمیتواند به اندازه ی خودم، خودم را جاج کند حریف میطلبم

وقتی خودش خودشو جاج میکنه:

😭😭😭😭😂😂

بعد میگم چرا پنتالون بهم دادن خب منِ احمق با چه فکری کرکتری که سیمپش بودم یوز میدادم.

یکی از چیزایی که لبخند زدم سرش::

یکی از تفریحاتم وقتی بیکار میشم هیچکس تو تل نیست میام تو دیلیم محتواهای قبلی که اینجا فرستادم میخونم واسم جالبه، یاد اوری کردن اون سیل احساسات و خاطرات قشنگی که در گذشته موند با خودم میگم من از پس اون روزای سخت بر اومدم؟ واقعا براومدم به لیست کسایی که اومدن رفتن نگاه میکنم متوجه میشم هیچ چیز موندگار نیست همه یه زمان مشخصی دارن، نمیشه غصه خورد فقط باید با جریان آب گذر کرد. و همه ی اونا، اینجا عین یه دفترچه خاطرات نگهداشته شدن از خوندشون هیچوقت سیر نمیشم.

چقدر بد موقع خوابیدم الان باید بیشتر از قبل بیدار بمونم حوصلم سر بره‌.

از لحاظ روحی نیازمندم الان شیراز پیش دختر خوشگله بودم سر روی پاهاش میزاشتم به لالای ابدیت میرفتم.

تا میام یه روتین منظم برای زندگیم تنظیم کنم:

امروز دقیقا شیش ماه گذشت از اون تاریخی، تاریخی که هیچی، به واقع هیچی و هیچکس مثل قبل نشد و نمی‌شه. تاریخی که سیل و دریای خون شد و دره گذاشت بین ما و هرکس که حتی ذره‌ای چشم بست و می‌بنده روی واقعیت. تاریخی که ما رو کشت و زنده‌مون گذاشت فقط برای جنگیدن علیه عاملین این جنایت. تاریخی که هزاران ایرانی کشته شدن و میلیون‌ها ایرانی مرده‌ی متحرک. تاریخی که هرثانیه، هر روز با ماست تا بهمون بگه نباید جا بزنیم، نباید فراموش کنیم… بخاطر اون همه جان عزیز، آگاه و شجاعی که رفتن و باید راهشونو ادامه بدیم.

یکی از ستایی که واقعا مشتاقم با بچم بزارم~

Me n yukai ( my lovely son )

کی ادیتشونو میزنه (منه بدبخت)

انقدر قول ست دادم باید یه لیست بزنم از دوستام که قراره باهاشون ست داشته باشم.