دُژَم🪐

تو نمی‌توانی کسی را غمگین کنی که در همه چیز زیبایی می‌بیند، حتا در درد!

قدم اول برای حق‌طلبی: آگاهی/شناخت حق

به شرحِ آمال و آرزوها‌ نمی‌گویند حق شناسی.

ما مطالب‌گر بهتر بودنیم.

Happy to know that I'm not the only who does this😅

جنگ قبل از این‌که در وطن زخم بی‌اندازد، در تن خودش را آشکار می‌کند و نبرد متقابلاً قبل از این‌که به قصد نجات وطن باشد باید بدن را دریابد و نجات دهد. _ حسام ایپکچی پادکست انسانک، اپیزود پنجاه‌و‌سه 《 و تن》

برای این حجم از برنامه‌ای که دارم، زمان کم دارم. فکر کنم باید به "باشگاه پنج‌صبحی‌ها" بپیوندم.😅

"Everybody wants to know what I would do if I didn’t win. I guess we’ll never know."

درس‌ خواندن با گوشی اصلا فاجعه است!

هیچ تجربه‌ای قابل حذف نیست اولاً؛ ثانیاً، گرچه قابل حذف نیست، اما با قدم‌های بعدی آن قدم قبلی هم قابل تعریفِ مجدد است. بنابراین می‌شود گفت "حالِ خوب" در مسیر ساخته‌شدن است. ما قدم‌به‌قدم، تدریجاً داریم حالِ خوب را می‌سازیم. _ حسام ایپکچی پادکست انسانک، اپیزود سی‌وهشتم 《حالِ خوب》

برای من که فعلا ممکن نیست، اگر برای شما مقدور است بخوانید.🌸

۲۴ ساعت و فقط ۳ ساعت خواب؟ فکر نکنم زنده بمانم.😅

بیچاره من که حتّی در حین نوشتن «داستان» برای شخصیت‌های داستان خودم نیز می‌گریم.

تغییر آشیانه برای هجرت آدمی کافی‌نیست. _ حسام ایپکچی از پادکست انسانک، اپیزود چهل‌و‌هشتم 《آفرین》

کی گفته بود آنقدر ورزش کن که شب از بدن درد خوابت نبرد!؟

ما برای به صلح رسیدنِ با خود‌مان و جهان و با آدم‌های دیگر، ناگزیریم از باور به این تونالیتهِ شعور. قبول کنیم که هرکسی سرِ سازِ شعورِ خودش نشسته، هرکی دارد ادراک خودش را کوک می‌کند و به قدر فهم خودش می‌نوازد. اصلاً اقتضای این تصویر است. اقتضای این نقاشی در گوناگونی ماست. _ حسام ایپکچی از پادکست انسانک، اپیزود سی‌و‌هفتم《 تونالیته شعور 》

🫀