مَنه مَن.

خوشگل من

بلایی ک هربار با سشوار و اتو سر موهام میارم:

«من دونفر بودم، یکی به زندگی‌اش می‌رسید و دیگری در گوشه‌ی اتاقش کز کرده بود و برای آنچه از سر گذرانده بود، می‌گریست.»

نیمه شبی مرگ شیرین میکند قصه تلخ مارا .

"تا حالا شده کسی رو اون‌قدر دوست داشته باشی که براش فقط بهترینا رو بخوای؟ بعدش هم متوجه بشی که شاید تو براش بهترین نیستی. __نتیجه‌گیری‌ای که بیشتر از همه دل آدم رو می‌شکونه"

کلماتی که کاش میگفتم کیتلین کلی

خوب‌ است که شعر، موسیقی و چای هست، وگرنه خیلی سال پیش متلاشی شده بودیم.

من خوش ‌اقبال‌ترین انسان جهانم که تو را دوست می‌دارم، و از سوی تو دوست داشته می‌شوم... ناظر حکمت

تو برای من؛امید موندن، تو برام پناهِ جونی.

من تورو برايِ تكرار مى خوام. براى تكرار روزهاى بلند، براى خوردن غذاهاى خوشمزه، براى غم، براى شادى، براى روزهاى غربت، براى سختى، براى آسونى، براى معجزهها، براى زندكى وزنده بودن💙.

من اتفاقی بودم که انگار تنها در چشمان تو رخ می‌داد. -فروغ

و او کسی بود که حتی تصور آغوشش مرا از غم نجات می‌داد.

.💙.

مرا در آغوشت حل کن چو قندی در چای..»

‏از پس همه چی برمیام فقط قبلش باید گریه کنم.

پناه دلخوشی من!