art saved me

سلام عزیزم؛ امشب که به قولِ‌خودت‌ "تلخ" بودی، خواستم بگویم اشکالی ندارد اگر گاهی حالِ زندگی در تو خاموش شود. اشکالی ندارد نخواهی حرفی بزنی. من نیامده‌ام تا چراغی در دست بگیرم و تاریکی‌ات را انکار کنم. فقط می‌خواهم بدانی اگر شبی دیوار‌ها ضخیم تر شدند و پنجره‌ها از یادت رفتند، هنوز کسی صدای سکوتت را می‌شنود. نمی‌شود انسان همیشه برای لبخند و برق چشمانش دوست داشتنی باشد. بگذار تاریکی شب از شانه‌هایت عبور کنند. من هم همین نزدیکی می‌مانم. نه برای نجات. برای حضوری بی‌هیاهو و با دوام. - خطاب به غریبه

از جهان مانده فقط جان که مرا ترک کند من چنانم که محال است کسی درک کند

به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم نگاه سرد تو اینک ربود صبر و قرارم قسم به لحظه دیدار چشم فتنه گرت کز آن دمی که بدیدم تو را گرفتارم نوشتم اول خط یمکن الفرار از عشق؟ بدون لا به چه روزی کشیده شد کارم به این امید که از دام عشق بگریزم به سر چه پختم و دیدم که خام پندارم! ‐ دوم شخص

بعضی‌ها هم وسط راه می‌میرند.

"لازم نیست فوق‌العاده باشی. فقط ادامه بده."

استوری عمو ترامپ با استوری جنوب قلب تپنده ایران دو تا جناح سیاسی و خط فکری متفاوته ها جفتشو با هم میذاری ...

بچها کسی کتاب وزارتی زبان دوازدهم داره که نخواد؟

‏تصميم درست غمگينت مى‌كنه عزيزم.

"تعلق" واژه غریبی که در جستجویش دائما بها می‌پردازم. هرجا که می‌ایستم-شاید هم دراز می‌کشم، چون خسته‌ام- احساس می‌کنم جای اشتباهی‌ست.

سخت می‌گیره زندگی بهم ولی عجب آدمی بسازه ازم! عجب آدمی!