No L💔ve

بی شک اگر دوستت داشت این چنین غمگین نبودی

هربار مرور می‌کنم کاراش و رفتاراش رو، مثل روز اول دلم می‌شکنه.‌‌

ولی دیره واسه برگشت.

من اگه ناگهان نوبتم شه پنیک می‌کنم، لطفا از قبل باهام هماهنگ کنید

به چیت حسادت کنم وقتی بدترین ورژنم به بهترین ورژنت باخت نمیده؟

دخترا بعد کور شدن ذوقشون، بی رحمانه ترین تصمیمات زندگی رو میگیرن.

من به تک‌تک رفتارها فکر می‌کنم؛ به جزئی‌ترین نگاه‌ها، به لحن‌ها، به حرف‌ها فکر می‌کنم. به احساساتِ پشتِ کلمات فکر می‌کنم. من حواسم به همه‌چیز هست، و دقیقاً غم‌انگیزترین قسمتِ زندگیم همین‌جاست.

این بار که قلبم شکست گریه نکردم، حرف نزدم، خودمو به در و دیوار نکوبیدم، به جاش معده‌م درد گرفت، به جاش ریزش مو گرفتم، به جاش بی خواب شدم، به جاش تیک عصبی گرفتم، به جاش وزن کم کردم، به جاش یادم رفت چی میخواستم بگم، به جاش وسایلمو جا گذاشتم، به جاش حواس پرت شدم، به جاش خودمو از دست دادم.

ایستاده‌ام و کسی هم نمی‌داند این بنای به ظاهر محکم چقدر در آستانه‌ی فرو ریختن است.

همیشه فکر میکردم چرا بعضی ها بدون هیچ توضیحی میروند تا اینکه نوبت خودم شد.

«گاهی آدم‌ها برنمی‌گردند؛ نه چون راه را گم کرده‌اند، چون جایی که تو منتظرشان ماندی، دیگر مقصدشان نیست.» ❤️‍🩹