حِرمان

اگه با همه حرف میزنی، با من حرف نزن؛ اگه قربون صدقه همه میری، قربون صدقه من نرو؛ اگه برا همه اهنگ میفرستی، برا من نفرست؛ اگه یچیزیو به همه میگی، به من نگو؛ اگه همه رو دوست داری، منو نداشته باش؛ من از شبیه همه بودن متنفرم، با من شبیه همه رفتار نکن.

اولین واکنشم به دلخوری از آدم‌ها اینه که دیگه جزئیات روزمره‌م رو با ذوق براشون تعریف نمیکنم.

هیچوقت اجازه نده آدمای جدید همون درسای قبلی رو بهت بدن.

آدم واسه کسی که دوسش داره بلدم نباشه یاد می‌گیره.

واقعیت اینه که ما هر چقدر سعی کنیم خوب باشیم، ممکنه ناخواسته باعث ناراحتی، آسیب عاطفی یا شکل‌گیری تروما در دیگران بشیم، چون انسان بودن یعنی اشتباه کردن، نادیده گرفتن بعضی چیزها و تاثیر گذاشتن روی هم بدون اینکه همیشه همه پیامدها رو بفهمیم.

زبانتان خوب میچرخد... ظاهرتان زیباست ولی عمقی ندارید؛ ضربه مغزیست نتیجه شیرجه زدن در حوضچه‌ی ذهن شما.

00:00

آدم سالم خیانت نمیکنه، ممکنه خسته بشه بره اما خیانت نه، خیانت حاصل یه ذهن بیمار و مریضه، خیانت رو با هیچ چیز توجیه نکنید.

ب چیم افتخار میکنم؟! اینکه هیچکس نمیتونه ب پارتنرم بگه «داداش دوست دخترت داره ب من تکست میده»

ولی من امشب ت رو آرزو کردم:)

استرس طوریه که مغزت میگه باید بخوابی، دلت میگه باید گریه کنی، معده‌ات میگه باید بالا بیاری و تو وسطش داری به این فکر میکنی که چرا موبایلت رو تو یخچال گذاشتی.

هرکی منو میبینه میگه چه پرانرژی، چقد موفق، چه خوش ذوق ولی میدونی واقعیت چیه؟ واقعیت اینه من غرق استرسم ولی نشون نمیدم... کوچیک‌ترین موضوعات باعث می‌شه ساعت ها فکر کنم و اعصابم خورد شه... احساس سختی و فشار، ناراحتی، بی‌حوصلگی، اورثینک، و بی‌اعتمادی داره منو میخوره... ‏من با يه نخ خيلى نازک به اين دنيا وصلم و در عین حال تلاش می‌كنم كه اين نخ نازک بريده نشه تا فقط بتونم شرایطمو عادی نشون بدم... بهتر بگم من تو ظاهر رو پاهام وایسادم،گاهی می‌خندم و گاهی گریه می‌کنم... اما حقیقت اینه که خستم... می‌خوام فرار کنم.... می‌خوام برم گم و گور بشم...

+++