حِرمان

در نامه‌ای به مادرش نوشت: <<حال خوبی ندارم و خستگی تمام تن و روحم را فرا گرفته است؛ مادر، من بودن تو را برای خودم بهانه‌ای برای ادامه دادن کرده‌ام.>>

اگر دوام آوردن خود یک هنر باشد، ما این روزها بی آنکه بدانیم در حال خلق یک شاهکاریم.

دیدی؟ حتی آدمایی که سفت و محکم بغلمون میکردن هم ترکمون کردن.

و در نهایت هیچکس غم دل دیگری را نمیفهمد....!:)

جمعه تا اونجایی خوبه که از خواب بیدار نشی.

گاهی باید پذیرفت که بعضی از درها قرار نیست باز شوند؛ نه به این دلیل که کلیدی نداریم، بلکه به این خاطر که آن طرفِ در، دیگر چیزی برای ما وجود ندارد. گذشتن، بزرگترین هنری است که یک انسان می‌تواند بیاموزد.

آره زندگی مضخرفه، ولی حداقلش من با قلب کسی بازی نمیکنم برای اینکه خلا درونم رو پر کنم.

یادبگیریم برای کسی که برامون یه قدمم برنداشته مثل اسب ندوییم.

از کسی ک دوستش داری ساده دست نکش حسرتش دیونت میکنه

هرچیزی به وقتش ارزشمنده، حتی لبخند‌ها هم با گذر زمان زیباییشونو از دست میدن.

شب بخیر،چون هیچکس نباید بدون شب بخیر بخوابه

من چرا انقدر شکننده شدم واقعا؟ همه چیز داره اشکم رو در میاره دیگهه...)

هیچوقت بخاطر از دست دادن کسی که بهتون میگفت خیلی براش مهمید ناراحت نشید، زمان میگذره و دوباره یکی پیدا میشه که دروغ‌های این مدلی بهتون بگه.

هر وقت اومدی یکاری واسه کسی بکنی از خودت بپرس اگه جامون عوض میشد، اون هم این لطف رو در حق من میکرد؟ عموما جوابش میشه نه.

یکی اومد و گفت : - ولی عشق شیرین است. گفتم: - من هم مثل تو فکر می کردم، تا اینکه یکی آمد و هرچه زهر می شناخت توی احساسات شیرینم خالی کرد. حالا راه می روم و با خودم می گویم عشق تلخ است. عشق مزه ی زهرِ می دهد،عشق مسمومیت آور است. سردرد می آورد ، معده درد می آورد، آدمکش است.. حتی نزدیکش هم نشو. مریم دولتیاری

کنسله، ولی خب محض احتیاط میبرم با خودم

خب پس هیچی دیگ