کافه دکلمه

در دیر مغان آمد، یارم قدحے در دست مست از مے و میخواران از نرگس مستش مست در نعلِ سمندِ او شکلِ مهِ نو پیدا وز قدِ بلندِ او بالاے صنوبر پست آخر به چه گویم هست از خود خبرم، چون نیست وز بهر چه گویم نیست با وے نظرم، چون هست شمع دل دمسازم، بنشست چو او برخاست و افغان ز نظربازان، برخاست چو او بنشست گر غالیه خوش بو شد، در گیسوے او پیچید ور وَسمه کمانکش گشت، در ابروے او پیوست بازآے که بازآید عمرِ شدهٔ حافظ هر چند که ناید باز، تیرے که بشد از شست

  از ارتفـاع بلنـد شعـرهایـم سقـوط می کنی وقـتی معنـای ســکوتم را نمـی فهمـی و تکثیـر می شـود لهجـه ی بُغـض آلـودِ لبخنــدم در زمـزمه و تاریـکی شـب تـو جـاده ی انـدوه را بر پاهـای خســته ام ابـدی کرده ای و مـن شـوق یک عشــق را در تنفـسِ سـردِ آسمـان پنهـان کرده ام که مبـادا بیـش از ایـن نادیـده ام بگیـری و غــرورم را بیـش از این خُـرد کنـی از ارتفـاع بلنـد شعـرهایـم سـقوط می کنـی ...

  چه غروب  دل انگیزی میشود کنار تو.. وقتی با ناز نگاهت عاشقانه هایم را جان میبخشی وقتیکه چشم هایم میخکوب چشمانت می شود قلبم  بی اختیار می لرزد صدایم کن... صدایم کن تنها جنس صدای توست به آغوشم می‌نشیند می‌خواهم سکوت را به آوای رقصانِ عاشقانه‌هایمان دعوت کنم عطر تنت اغواگر است که سکوت میان من و تو را به غوغا می‌کشد تو بود ونبود من از زندگی هستی.. وقتی تمام جانم، تو را میخواهد دلتنگی ات سمفونی سکوت و تنهایی می نوازد برایم هر غروب دلم بيشتر برايت تنگ ميشود . در اين ساعات دلتنگى ...

  جرعه‌ای کتاب بنوشیم🍀 📝 برشِ اول از کتاب باروت‌خیس

پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشید پیش رویم همه جا نقش پریخانه کشید ماجرایے که کشید از سر زلفش دل من می‌توان گفت که در سلسله، دیوانه کشید میل بر باده و پیمانه و ساقے نکند هر که با یاد لب لعل تو پیمانه کشید دل جمعے است پریشان و، ندانم امشب که سر زلف دلآرام تو را شانه کشید؟ شعلهٔ شمع، شرر بر پر پروانه بزد آتش عشق، شرر بر من دیوانه کشید رشک آتشکده شد سینهٔ بےکینهٔ من آتش عشق تو، بس شعله در این خانه کشید مژده بردند بر پیر مغان مغبچگان که صبوحے ز حرم، رخت به میخانه کشید

میخوام ڪه باشی و سایه تو از ســـرم ڪم نڪنـــے من و اسیـــــر شبهای ماتم نڪنــے میخوام ڪه باشی و رویاهای قشنگت و ازم نگیــری من و با اشڪام تنها نذاری .... بمون عـــزیزم خودت و ازمن ڪـــم نڪن ڪــم میارم، طاقت و دوریت و من نــــدارم بمون نفســـــم نــــرو، پرواز نڪن از نظرم منم اونـــــے ڪه واسه تو شڪسته شد، بال و پــــرم ای نگار اولین و آخرین من برگــــــرد و رو شعـــــــر من قدم بذار این ثانیه های آخر و بیش ازین، من و منتظــــــرم نذار