VØɌŦɆX

فکت: تو بهش محل میدی ولی اون عاشق بی محلی یکی دیگه میشه ‌...

ولی سخت ترین راه، اون راهیه که طِی میکنی تا برگردی سمتِ خودت.

مشکل از خودت بوده. همه جوره پای یه عده موندی، همیشه با همه چیز ساختی، بی چشم داشت خوبی کردی، همه جوره بخشیدی، همه جوره جنگیدی، همه جوره برگشتی، در صورتی که باید می‌رفتی و پشتتم نگاه نمی‌کردی.

خوردم از خودی دیدم پشت سرم تویی.

یه مرگی هم وجود داره، به این صورت که تو به خاطر وجودِ شخصی که حتی باهاش تو رابطه نیستی، با کسی وارد رابطه نمی‌شی. آره دیگه همین.

مشکل اینجاست که: همیشه فکر می‌کنید گزینه بهتری هم هست، برای همین هیچ‌وقت قدر هیچکس و هیچی رو نمیدونید.

برای آدما همونقدری باشید که براتون هستن، مثلا اگه نبودن نباشید!

به خودم میگم شاید اون‌ها دارن زمان سختی رو سپری میکنن ولی من با اینکه زمان سختی میگذروندم هیچوقت باهاشون اونطوری رفتار نکردم.

🅜🅨 🅛🅞🅥🅔

من حتى تو بدترین شرایط تنها بودم دیگه برام مهم نیست کسی بمونه یا بره.

حس کسی رو دارم که احساس میکنه همش یکی از پشت صداش میزنه و وقتی برمیگرده میبینه گذشتشه.

آنکه در مردمک دیده وطن ساختمش قدر ندانست، چو اشک از نظر انداختمش!

لابلای وسایلم، چیزهایی هست که نه به کارم میان، نه دلم میاد دور بندازمشون، توو سرم هم همین وضعیت حاکمه من گذشته‌ای رو از بَرم، که نه می‌تونم فراموشش کنم، نه دوست دارم مرورش کنم!

♡♡:♡♡

رازش اینه: اصلاً وقت نداشته باشی فکر کنی.

رها کن، مگر ندیدی هر که اهمیت داد غمگین‌تر بود!

آدما اینطورین که حتی اگه هزار بار بهشون لبخند بزنی فقط همون یه اخمتو می‌بینن.