VØɌŦɆX

در سرم، جنگ‌های بسیاری‌ست و تنها کشته‌اش منم -عبدالوهاب الرفاعی

تو لحظه‌ای را غمگین کردی و رفتی، پس از آن تمام لحظاتی که از راه رسیدند، به اندوه آغشته بودند.

من و یک مهر یهویی:

به رفتن عادت کن تموم میشه همه بودنا.

با من از صبوری صحبت نکن، من به کسی لبخند میزنم که دلیل اشک‌هامه...

هرچقدم بد باشی من تواناییه بدتر بودنو دارم، اینو یادت نره.

آنچه را ك می خواهی انجام بده! هر ك واقعاً تو را بخواهد ، تو را همان‌گونه ك هستی می‌خواهد! . نزارقبانی‌

سبز شدیم ما از باغچه‌ای که توش قاتل باغش باغبونه.

خودتو بچسب دنیا هیاهویی بیش نیست.

کاش وقتی میگفتم بیخیال، واقعا بیخیال میشدم.

کاش می‌تونستم دست همه آدمایی که دوسشون دارمو بگیرم بریم یه جا واقعا این حجم از نگرانی برای همشون داره دیوونم میکنه.

همچیو میفهمم و این فهمیدن داره منو می‌کُشه!

آدما همیشه تو اوج احترام و اهمیتی که بهشون میدی ظرفیت واقعیشونو نشون میدن.

‏کنار گذشته شدن جز تلخ‌ترین تجربه‌های بشریه. فرقی هم نمیکنه از کار کنار گذاشته شی، از دوستی یا حتی یک رابطه عاشقانه. در هر حالت، اول همه وجودت خشم میشه و بعد حسرت. اون آخر سر هم یه غمِ سمجی تو دلت میمونه که تا ابد تنهات نمیذاره.

میدونی دلم میخواست یکی رو داشته باشم که وقتی همتون دلم رو میشکنین برم پیشش بغلش کنم و مطمعن شم مثل شماها نیست.

اصلا کی اهمیت میده؟ زندگیت رو بکن، اون پیام ریسکی رو بفرست، گریه کن، عاشق شو، حذف کن، اشتباه کن، همه‌اش جزئی از مسیره.

و چه ناگهان، بعضی از آدم ها برایمان غریبه می‌شوند.

ک داغونه قلبم