موج🌊

زندگی راهی است به سوی خویشتن که هیچ‌کس به انتهایش نمی‌رسد همه در جستجوی خویشیم بی‌آنکه بدانیم، در کدامین کوچه‌ها دنبال خود می‌گردیم

#شعر از سعید نفیسی

بودن کسایی که باعث شدن بی اعتماد بشیم ولی بیا یه کاری کنیم که دیگه بتونیم بعد خودمون به بقیه اعتماد کنیم ؛

این هم میگذره زندگی فقط ۱۰۰ سال اولش سخته

میلکان انتشاراتیه که همه کتاب‌هاشو دوست دارم >>>

بخدا من و رفیقم پرنسس دیزنی ایم و گرنه این همه بدبختی طبیعی نیست واقعا😂 #موج‌نوشت

منم برا سرگرمی یه سری کارای بی فایده میکنم ولی دیگه "عشق ابدی" اخه خواهرم ؟

بیا بریم نمایشگاه کتاب تو برام کتاب بخر من میگم ممنونمممم کافی نیست آیا؟

برا همه خیلی عجیبه برا خودم خیلی سخته؛ و اصلا خیلیا باورشون نمیشه که یه نفر هم درونگرا باشه هم خیلی اجتماعی باشه و میگن نه خب میانگرایی ولی حقیقتا همینه چون کلی تست های شخصیت و اینجور چیزا دادم

دلم براتون برا اینجا نوشتن تنگ شده بود

اورتینک؟ پز نیست ، سبک زندگیمه! توش زندگی میکنم اصلا...

اقای‌مهربونِ‌درد و دلهای‌کنجِ‌گوهرشاد تولدت‌مبارکمون❤️✨

از سری عکسهای این چند روز لذت ببرید:)♡ یه سری ویدیو هم میزارم از انرژی همیشگی تون ممنونم *

بطور ویژه برای خانم و اقای دکتر هایی که ازمون رزیدنتی دارن دعا کردم بخصوص دکتر نورم . امیدوارم بهترین نتایجِ دلخواهشون رو به دست بیارن .

دفعه قبلی که کوله پشتی سفرم پشتم بود توی BRT بودم با کلی ذوق ، حس نابش یادم‌نمیره ، اولین بارهم بود اون مدل سفر ، داشتیم میرفتم پایانه غرب که از اونجا بریم مرز مهران و... اما این دفعه کوله سفرمو جمع کردم و تنهایی توی متروعم و دارم میرم سمت راه آهن ، این دفعه حسم متفاوته ، بار اولم نیست این سفرا ولی مثل همیشه دارم فرار میکنم‌ ، دارم پناه میبرم ، و چقدر خوبه که دارم یه جایی رو برا رفتن ، چقدر خوبه که میتونم برم بشینم روبروش از همه چیز براش بگم ... -البته الان داره کمرم نصف میشه و حس میکنم نباید انقدر مُصِر میبودم که خودم میرم‌ و باید میزاشتم بابام بیاد برسونتم

الان وقتشه بگم:

بغل وا کن که پناه خودمی بغل وا کن تکیه گاه خودمی

؛

و حکایت امشب و همه ی شبها را تو میدانی؛

من به اقبال و سرنوشت و شانس باور دارم اینا همون چیزایی که "دستِ خودت نیستن ولی بیشترین تاثیر رو توی زندگیت دارن" رو تعیین میکنن... امیدوارم هیچ‌وقت نفهمی چقدر این حرفم درسته... #موج‌نوشت

وضعیت من دو شبِ گذشته