شین

از آدمهایی که برنامتو میپرسن و سعی میکنن خودشونو جا بدن تو برنامت خوشم میاد: ‏میخوای ببرمت بیرون؟ ‏میخوای باهات بیام تنها نباشی؟ ميخواي بريم حرف بزنيم؟ ميخواي بريم دور بزنيم؟ ميخواي بريم قهوه بخوريم؟ ‏میخوای بیام حوصلت سر نره اونجا؟ بله قربونت بشم بلههه

تو اين هوا فقط يه ليوان آيس مشروباتيانو با دو سيخ جيگر تو جاده حيران ميچسبه🌧️🩵

یبار برای همیشه قبول کنید آدمی که دوستت داره نمیذاره شک کنی، فکرهای بد کنی، قهر کنی، همه چیز رو برات توضیح میده و حلش میکنه، آدم درست یعنی آدم امن.

من هیچوقت کم نذاشتم، تو زندگی شخصیم، رفاقتم، خانواده‌ام، کسی که دوستش دارم، من همیشه تلاشم رو کردم که بهترین باشم، برای دوستام و کسایی که دوستشون دارم و حتی غریبه‌ای که ازم کمک خواسته، من خیالم راحته، پس اگه کسی رو جایی رها کردم یا رفتارم باهاش تغییر کرد، نتیجه کارای خودشه

هیچوقت تا حالا با همچین ورژنی از خودم که بعد از کلی صبوری ، یهو تو یک لحظه ، تمومِ چیزایی که با چنگ و دندون نگهشون داشته بودم و رها کنم و برم ، روبرو نشده بودم.

‏"تلگرامتو ببین" یعنی داستان، یعنی اسکرین شات.

رابطه تعهد میخواد، خوش اخلاقی میخواد، توجه میخواد، اولویت بودن میخواد، حرمت نگه داشتن و احترام دو طرفه میخواد تا وقتی اینارو یاد نگرفتی وارد رابطه نشو.

تراپی فقط صحبت کردن با فردِ مورد علاقه‌ت تو ماشین پارک شده، تو بلند ترین نقطه‌ی شهر✨

یه عزیزی یه جمله ای میگفت فکر میکنم کلید تمام روابط انسانی باشه، می‌گفت: ‏"فرق ادما تو جبران کردنشونه، وگرنه همه اشتباه میکنن!"

یکی از قشنگ ترین رشته استوریایی بود که خوندم👏🏻🙂

اين بلاييه كه سر آدماى با ذوق آوردن... شايد باور نكنى... من هميشه فكر ميكنم هميشه دلتنگ اون دورانى كه بهشون اهميت ميداديم، ميمونن...!

اينطوريه كه ميشى يه آدمى كه مجبوره تظاهر كنه به شلوغى روزش، به شلوغى ذهنش، به بى ذوق و بى تفاوت بودن، به بى اشتياقى نسبت به وقت گذروندن، به كم حرف بودن، به پوزخند زدن نسبت به ذوق، اشتياق وهر چیزی كه نشون بده محتاجى... به نبودن ...! به جاى خالى ... به وقت نگذروندن...

با ذوق واسش از روزمرگیت تعريف ميكنى، وسط حرفات گوشیو قطع ميكنه ميكه عزيزم كار دارما ... با ذوق ريز به ريز از كل اتفاقاى روزت تعريف ميكنى، ميبينى اون آدم هيچ تعريف خاصى از روزش واست نداره! با ذوق دارى باهاش چت ميكنى، اينور اصلاً لبخند رو لبته! ميبينى يهو ميگه بخوابيم عزيزم؟ خيلى خستم! چه حسى بهت دست ميده؟! حس ميكنى يه آدم دائم بيكارى! هرروز بيكار! هر لحظه منتظر! هر لحظه بدون هيج تحرك وبدون هيچ برنامه اى!

يك بار باهاش قرار ميذارى، ميگه خستم يك بار مياد بيرون، همش خميازه ميكشه، يك بار ميريد رستوران، ساعتشو نگاه ميكنه كه بره بخوابه، يك بار قرارو كنسل ميكنه به دوستاش برسه، يك بار آخر هفته رو بخاطر خانوادش نمياد پيشت، چندبار جاى جديد بيدا ميكنى، بليط سينما میگیری، بليط كنسرت، برنامه بولينگ ميذارى، برنامه پیکنیک و طبيعت میچینی، ولى حتى يك بار يه برنامه نميچینه سورپرایزت كنه ... تهش ميدونى چی ميشه؟! حس ميكنى يه آدم نديده‌ای! رابطه نديده، عشق نديده، تفريح نديده...!!!!

گفتم: «چطوری نشون ميدن؟!» گفت : «سوال خيلى خوبيه... يك بار زنگ ميزنى، برميداره ميكه الان كار دارم... چند ساعت بعد زنگ ميزنه، تو بلافاصله جوابشو ميدى... دوباره همون اتفاق ميفته ... تكست ميدى، ميگه دارم ناهار ميخورم... درصورتى كه تووسط ناهار داشتى ازش خبر ميگرفتی. .. يك روز ديگه زنگ ميزنى، ميگه بايد برم باشكاه... ٢ ساعت بعد اون زنگ ميزنه، بلافاصله جواب ميدى ... وقتى گوشیو قطع ميكنى ميدونى چه حسى دارى؟! حسِ آدمى كه تا جايى كه جا داره آويزون يه آدمه...!

كفتم: «به نظرت اين اتفاق چطوری ميفته؟!» گفت : «به مرور ...! كاملاً به مرور... وقتى يك بار اهميت بدى وحس كنى خيلى بچه وكودن و احمقى كه اهميت ميدى، وقتى يك بار توجه ميكنى وحس ميكنى توجه كردن، يعنى آويزون بودن، وقتى يك بار برات مهم باشه وحس كنى پوزخند ميزنن به اهميت دادنت، وقتى يك بار حساس بشى و حس كنى حساس بودن يعنى احمق بودن، وقتى يك بار وقت بذارى وحس كنى كول بودن و باحال بودن، يعنى وقت نذاشتن و غير قابل دسترس بودن، وقتى يك بار برات ارزشمند باشه وحس كنى ارزش دادن يعنى ضعف، ياد ميگیری مثل خودشون باشى: سرد، بى روح و بى تفاوت...!»

كفت: «همه از اول سرد، بى روح، خشك وبى تفاوت نيستن... يه روزى، يه شبى، يه لحظهاى، يه جايى، يه آدمى، جورى با يه اقدامى، يه عملى، يه حرفى، باعث شده اون آدم به خودش وهمه ثابت كنه اگر شما ميتونيد بى تفاوت وسرد باشيد، من بيشتر بلدم...!»