ژِنـِرآلِ‌نَقـآشـ‌ اَرتِش‌هیتلِر

یادم است ، هوا سرد بود و از دهانمان بخار می‌آمد و دست هایمان از شدت سرما سرخ شده بود؛ اما با وجود آن همه سرما ،پای چه عشق آتشینی درمیان بود که سرمای زمستان هم نمی‌توانست شعله‌هایش را خاموش کند. چشم ها میسوخت و سینه ها سپر میشد و دست ها گره میخورد و تنها در ذهن همه حاضرین یک کلمه میچرخید "دیگری!" کسی به فکر خودش نبود و هرکس به فکر دیگری بود؛ خواه غریبه خواه آشنا... درمیان طغیان اقیانوس غریقی را یادم می‌آید که دستم را به پاره چوبی رساند و نگذاشت غرق شوم. #خودنوشت