𝐡𝐨𝐰 𝐮 𝐝𝐨𝐢𝐧'?

شما ام به خودتون اومدین دیدین دارین کابوستون‌و زندگی می‌کنید؟

خواب هم نیستید چشماتونو ببندید مثلا خوابید

بهتره بیشتریتون خواب باشید چون خجالت میکشم

بهتر بگم نمی‌دونم با خودم چیکار کنم.

نمی‌دونم قراره با این زندگی چیکار کنم.

الان که همتون خوابید بزارید یه چیزی بگم

این هشت ساعت بدترین و وحشتناک ترین کابوسی بود که به این روزا اضافه شد.

به خودم اومدم دیدم نوشتم شلوار ابی غمگین.غم به شلوار هم رسید

هیچ سناریوی بدی توی ذهنتون نسازید.همش‌و بسپرین به خودم جای همتون دارم می‌سازم.

قطعی نت بلایی به سرم اورده که وقتی نت وصله ولی من آفلاینم حس می‌کنم دارم ازش استفاده نمی‌کنم و قراره بعدا که دوباره قطع شد از پشیمونی سر به بیابون بزارم.کمک‌.

اینجوری شد که ویروسه تصمیم گرفته بره توی حنجره‌م، تبدیل به لارنژیت بشه و نزاره حرف بزنم.

تو بازه های مختلفی از اینده میترسیدم ولی ترس از اینده موقع کنکور کجا و ترس الان کجا.

لطفاً از پیج کاری جاویدنام امیرمحمد خیاط حمایت کنید. خانواده ایشان در حال حاضر در مضیقه مالی هستند. اگر در نیشابور هستید، امکان خرید حضوری نیز وجود دارد.

khayat_pooshak

بالاخره هم تونستم از اون شرم وجودی عجیب غریب یکمی خلاص شم.راهش واسم یاد گرفتن و فهمیدن بود و به طرز عجیبی ارومم می‌کنه.

این مدت با دلخوشیای کوچولو خودم و سر پا نگه داشتم، با ادمای نزدیکم همدیگه رو نجات دادیم، شب میومدم اینجا می‌دیدم چند نفر لفت دادن، بعدش می‌رفتم اینستا گریه می‌کردم و می‌خوابیدم.

چه بارون بیاد چه برف بیاد چه بوران مهم نیست آخه مانی صفرپور به آرزوهاش می‌رسه

استاد ایگنورم نکن.وقتی ایگنور می‌کنی یاد همه‌ی بدبختی ها با هم میفتم و گریه می‌کنم.

مراقب باشیم آدم‌ها رو مجبور به فرورفتن در نقش و ژست همدردی و همدلی نکنیم. همدلی واقعی، نمایش دادن نیست. فرهنگ ما طوریه که حتا اجازه نمی‌دیم کسی که سوگواره، به صورت طبیعی سوگواریش رو بکنه. تمام این احساسات شبیه roller coaster هستن. گاهی اصلن نیستن، گاهی یه‌هویی غلیان می‌کنن. آدمی که توی سوگه در لحظاتی نه تنها می‌تونه کتاب بخونه، باشگاه بره و با دوستانش معاشرت کنه، بلکه حتا می‌تونه گاهی جک بگه، شاد باشه و بعد یه‌هویی پقی بزنه زیر گریه. هر کسی که سوگ رو تجربه کرده باشه این راز رو می‌دونه. هرچند قضاوت دیگران ناچارش می‌کنه که به صورت فیک ژست مغموم خودش رو حفظ کنه. در مورد همدلی با فجایع زمانه هم همین‌طوره. با نمایشگری و ادا اطوار و ژست همدلی به سمت ریاکاری و دور شدن از واقعیت می‌ریم و نمی‌گذاریم احساسات‌مون به صورت طبیعی حل و فصل بشن. اجازه بدید خودتون و اطرافیان‌تون در فجایع زمانه زندگی‌تون رو بکنید و راه خودتون رو برای مقابله با استرس پیدا کنید. با ادبیات دیگری همان مفهوم نخ‌نما که "اگر به قصد لذت باشد حرام است" را تکرار نکنید. حافظ باجغلی، روانپزشک. @hafezbajoghli