𝐡𝐨𝐰 𝐮 𝐝𝐨𝐢𝐧'?

هر روزی که خوش می‌گذشت، مثل برق می‌گذشت. ولی مثلا الان انگار پنج روزه که تو امروزیم.

یه گوشه کز کردم، خبر میخونم، وضعیت بقیه رو میپرسم و از اینکه این شرایط عادی بشه میترسم.

نگران کسی ام که نه می‌تونم بهش پیام بدم نه می‌دونم کجاست نه می‌دونم اصلا واقعا کیه.

خوبه که آدم مهم و موردعلاقه نداشته باشی تا وقت جنگ و زلزله و سیل و سونامی نگران کسی جز خودت نشی. کسی که شرایط و محل زندگیش دست تو نیست.

اصلا میترسم امشب بخوابم صبح بلند شم یهویی با خبرا مواجه شم.

بچه‌ها تکنولوژی وجود داره به اسم Google Lens. در این فضای ملتهب اگر عکسی می‌بینید قبل از چنگ انداختن به اعصاب و روان خودتون، سرچش کنید ببینید عکس مال امروزه یا نه. این توصیه که از اخبار دوری کنید هم بسیار زیبا و پسندیده است، ولی نه در خاورمیانه.

تاحالا تو زندگیم انقدر جدی خایه نکرده بودم.

...

در حال تلاش برای تبدیل نشدن به کلثوم اکبری:

من آدم آرومی ام

امتحان دارم، فردا سراغ من بیا‌.

وگرنه یه آشتی سوخته میشدم

از ساعت ۱۲ که اتوبوس خراب شد و بهمون گفتن ۴۰ دقیقه دیگه اتوبوس بعدی میاد تا همین نیم ساعت پیش توی راه مونده بودیم.اخرش به این نتیجه رسیدن که اتوبوس درست نمیشه و با تاکسی راهیمون کردن. مثل اینکه اگه اتوبوس ده ثانیه ی دیگه روشن میموند آتیش می‌گرفت.