DEVELOPING ✨🤍
Открыть в Telegram
DEVELOPING | درحالِ تکامل 29 January 2024 🎉 دعوتت میکنم به صرفِ یک فنجون قهوهٔ گرم..☕️ «کنارِ چیزی که هنوز نیست، ولی می‌تونه باشه.» اینجا یک آلبوم درحال ضبط هست از: نوشته‌هایی که صدا می‌شوند و تصاویری که با تو حرف میزنند...🤍✨ صحبت: @BAD_zbvld8999Bot
Больше436
Подписчики
Нет данных24 часа
-57 дней
-930 дней
Архив постов
جنگ که در بگیرد، خیلی‌ها مجبورند سرباز بشوند.
سلاح به دست می‌گیرند و می‌روند جبهه و ناچار می‌شوند سربازهای طرف دیگر را بکشند. هرچه بیشتر بتوانند.
هیچ‌کس عین خیالش نیست
که دوست داری دیگران را بکشی یا نه.
کاری است که ناچاری بکنی وگرنه خودت کشته میشوی.
جانی واکر با انگشت به سینه‌ی ناکاتا اشاره کرد،
گفت: "بنگ! تاریخ انسان در یک کلمه."
کافکا در کرانه - هاروکی موراکامی
صورتی‌اند ولی دشمن صورت‌هایند،
در جهانند ولی از دو جهان بیزارند
همچو شیران بِدَرانند و به لب می‌خندند،
دشمن همدگرند و به حقیقت یارند...
مولانا 🌻
رویای شما تاریخ انقضا ندارد؛ نفسی عمیق بکشید و دوباره تلاش کنید.
سعی نکن تو زندگی بهترین قطار رو سوار شی، سعی کن بهترین ایستگاه پیاده‌شی.
در دنیا فقط یک نفر وجود دارد که باید از او بهتر باشید
و آن کسی نیست جز گذشته خودتان!
تغییر فقط نیازِ زندگی نیست، خودِ زندگی‌ست...
الوین تافلر
Repost from N/a
عزیزکم؛ تو تلخی روزگار را می‌گفتی؛ از جایی شروع می‌شود که می‌فهمی بسیاری از آرزوها، مانند دانه‌های قهوه در دستانت هستند، اما هیچ آبی برای دم کشیدنشان نداری. می‌بینی‌شان، بوی خوششان را حس می‌کنی، اما طعمشان را هرگز نخواهی چشید. می‌دانی، شاید حکایت این فنجان قهوه‌یِ روبروی من، پاسخی باشد برای آن تلخی. قهوه خودش یک تضاد است. دانه‌اش تلخ است، اما عطرش مهربان. نوشیدنش نیازمند جرعه‌هایی است که گاهی سوزانند، اما هوشیاری می‌آورند. ما عمداً این تلخی را برمی‌گزینیم تا درونمان را گرم کند. شاید زندگی نیز چنین است. شاید دردِ "نشدن" ها و "نداشتن" ها، همان تلخی ضروری است که به ما عمق می‌بخشد. این فاصله‌ی میان خواستن و داشتن، همان حرارتی است که وجودمان را دم می‌کشد و از ما انسانی متمرکز، صبور و قوی می‌سازد؛ انسانی که می‌آموزد حتی در نبودِ آنچه می‌خواهد، بتواند طعم دیگری از زندگی را بچشد. پس بیا و قهوه‌ات را بنوش. بیا و این لحظه را با تمامیِ آنچه نیست و تمامیِ آنچه هست، بپذیر. کنار پنجره‌ای بنشین و تماشا کن که چگونه باران،خیابانِ خیسِ زندگی را تمیز می‌کند. از یک رهگذر همنشین
Repost from ¦¦-мои кошмарыヅ
فور کن چنلت هانی🖤⛓️
اینجا و اسپانسر جوین باش🔗
تا فولدر بزنم +100ممبر به چنلت اضاف کنم🕸️
شات از اسپانسر همراه با تگ چنلت 👇🏻 (@girl_Only_moood_bot)
تنهایی آدم ها بزرگ است
خیلی بزرگ،
شایدم به وسعت یک دریاست
اما
برای پر کردنش
یک لیوان محبت کافیست...!
گابریل گارسیا مارکز
همه چیزهای از دست‌رفته
یک روز برمیگردند
اما درست وقتی که
یاد می‌گیریم بدون آن‌ها زندگی کنیم...
ژوزه ساراماگو
می رسد غم‌های بی‌پایان به پایان،
غم مخور
بر دلِ بی‌تاب خواهد شد گلستان،
غم مخور
صبحِ امیدی که پنهان است در
دل‌های شب
می‌شود طالع از آن چاکِ گریبان،
غم مخور
صائب تبریزی 🌻
ما را مثل عقرب بار آورده‌اند؛ مثل عقرب!
ما مردم صبح که سر از بالین ورمی داریم تا شب که سر مرگمان را می‌گذاریم،
مدام همدیگر را می‌گزیم.
بخیلیم؛ بخیل!
خوشمان می‌آید که سر راه دیگران سنگ بیندازیم؛
خوشمان می‌آید که دیگران را خوار و فلج ببینیم.
اگر دیگری یک لقمه نان داشته باشد که سق بزند، مثل این است که گوشت تن ما را می‌جود.
تنگ نظریم ما مردم. تنگ نظر و بخیل.
بخیل و بدخواه.
وقتی می‌بینیم دیگری سر گرسنه زمین می‌گذارد،
انگار خیال ما راحت تر است. وقتی می‌بینیم کسی محتاج است، اگر هم به او کمک کنیم، باز هم مایه خاطر جمعی ما هست. انگار که از سرپا بودن همدیگر بیم داریم!
محمود دولت ابادی
