Expose illuminati

https://www.facebook.com/share/r/1Xn3vctXeP/ Via Desta Huisman. Corona commissie / verslag. Opmerkelijk wat nier gevraagd word.

Een parlementaire enquêtecommissie behoort in de eerste plaats een instrument van waarheidsvinding te zijn. Niet van bevestiging, maar van onderzoek. Niet van aannames, maar van feiten. Juist daarom is de openingsverklaring van de voorzitter opmerkelijk: "Corona was een pandemie die begin 2020 leidde tot een wereldwijde crisis. En ook voor Nederland waren de gevolgen zeer ingrijpend." Met die formulering wordt al een kwalificatie als vaststaand gepresenteerd, terwijl een enquêtecommissie juist zou moeten onderzoeken welke feiten aan besluiten ten grondslag lagen, hoe ernstig de situatie daadwerkelijk was, welke informatie beschikbaar was, welke alternatieven zijn overwogen en of de genomen maatregelen gerechtvaardigd waren. Waarheidsvinding begint met vragen stellen, niet met conclusies formuleren. Een werkelijk neutrale benadering zou zijn: "COVID-19 werd door nationale en internationale instanties als een pandemie aangemerkt. De commissie onderzoekt de feiten, de besluitvorming, de proportionaliteit van maatregelen en de gevolgen daarvan." Dat lijkt een klein verschil in formulering, maar het verschil is fundamenteel. Wanneer een onderzoeker vooraf stelt wat iets was, wordt een deel van het onderzoeksterrein al afgebakend voordat het onderzoek is begonnen. Daarmee ontstaat het risico dat bepaalde uitgangspunten niet meer ter discussie staan, terwijl juist die uitgangspunten onderwerp van onderzoek zouden kunnen zijn. Een enquêtecommissie hoeft niet te bewijzen dat iedereen gelijk had. Zij hoeft ook niet te bewijzen dat iedereen ongelijk had. Zij heeft slechts één taak: onderzoeken. Dat vereist maximale neutraliteit, juist in de vraagstelling en juist in de uitgangspunten. Want zodra een conclusie onderdeel wordt van het vertrekpunt, verschuift waarheidsvinding ongemerkt naar bevestiging van een reeds gekozen kader. De kracht van een enquête ligt niet in wat zij al denkt te weten, maar in wat zij bereid is nog te onderzoeken. Dat is uiteindelijk de maatstaf voor onafhankelijkheid. Bovendien behoort een enquêtecommissie niet alleen te onderzoeken welke maatregelen zijn genomen, maar ook of de uitgangspunten waarop die maatregelen waren gebaseerd daadwerkelijk juist waren. Een kernvraag is immers of er feitelijk sprake was van een pandemie, of dat de situatie slechts als pandemie is aangemerkt door bepaalde instanties. Dat zijn niet automatisch dezelfde zaken. Juist omdat ingrijpende maatregelen werden gerechtvaardigd vanuit die kwalificatie, moet een onafhankelijke commissie onderzoeken hoe die kwalificatie tot stand kwam en of zij achteraf bezien standhoudt. Wanneer vooraf wordt gesteld dat het een pandemie was, wordt een belangrijk deel van de rechtvaardiging van het beleid al als gegeven aangenomen. Mocht uit onderzoek blijken dat de feitelijke omstandigheden die kwalificatie niet of onvoldoende droegen, dan raakt dat direct aan de legitimiteit en proportionaliteit van de genomen maatregelen. Daarom hoort een enquêtecommissie deze vraag niet als conclusie te presenteren, maar als onderzoeksvraag te behandelen. Waarheidsvinding begint immers met het toetsen van aannames, niet met het bevestigen ervan. - Roberto Coppens-Notabel Sui Juris #coronaenquete Tweede Kamer #kamervragen #RaadvanState

Een parlementaire enquêtecommissie behoort in de eerste plaats een instrument van waarheidsvinding te zijn. Niet van bevestiging, maar van onderzoek. Niet van aannames, maar van feiten. Juist daarom is de openingsverklaring van de voorzitter opmerkelijk: "Corona was een pandemie die begin 2020 leidde tot een wereldwijde crisis. En ook voor Nederland waren de gevolgen zeer ingrijpend." Met die formulering wordt al een kwalificatie als vaststaand gepresenteerd, terwijl een enquêtecommissie juist zou moeten onderzoeken welke feiten aan besluiten ten grondslag lagen, hoe ernstig de situatie daadwerkelijk was, welke informatie beschikbaar was, welke alternatieven zijn overwogen en of de genomen maatregelen gerechtvaardigd waren. Waarheidsvinding begint met vragen stellen, niet met conclusies formuleren. Een werkelijk neutrale benadering zou zijn: "COVID-19 werd door nationale en internationale instanties als een pandemie aangemerkt. De commissie onderzoekt de feiten, de besluitvorming, de proportionaliteit van maatregelen en de gevolgen daarvan." Dat lijkt een klein verschil in formulering, maar het verschil is fundamenteel. Wanneer een onderzoeker vooraf stelt wat iets was, wordt een deel van het onderzoeksterrein al afgebakend voordat het onderzoek is begonnen. Daarmee ontstaat het risico dat bepaalde uitgangspunten niet meer ter discussie staan, terwijl juist die uitgangspunten onderwerp van onderzoek zouden kunnen zijn. Een enquêtecommissie hoeft niet te bewijzen dat iedereen gelijk had. Zij hoeft ook niet te bewijzen dat iedereen ongelijk had. Zij heeft slechts één taak: onderzoeken. Dat vereist maximale neutraliteit, juist in de vraagstelling en juist in de uitgangspunten. Want zodra een conclusie onderdeel wordt van het vertrekpunt, verschuift waarheidsvinding ongemerkt naar bevestiging van een reeds gekozen kader. De kracht van een enquête ligt niet in wat zij al denkt te weten, maar in wat zij bereid is nog te onderzoeken. Dat is uiteindelijk de maatstaf voor onafhankelijkheid. Bovendien behoort een enquêtecommissie niet alleen te onderzoeken welke maatregelen zijn genomen, maar ook of de uitgangspunten waarop die maatregelen waren gebaseerd daadwerkelijk juist waren. Een kernvraag is immers of er feitelijk sprake was van een pandemie, of dat de situatie slechts als pandemie is aangemerkt door bepaalde instanties. Dat zijn niet automatisch dezelfde zaken. Juist omdat ingrijpende maatregelen werden gerechtvaardigd vanuit die kwalificatie, moet een onafhankelijke commissie onderzoeken hoe die kwalificatie tot stand kwam en of zij achteraf bezien standhoudt. Wanneer vooraf wordt gesteld dat het een pandemie was, wordt een belangrijk deel van de rechtvaardiging van het beleid al als gegeven aangenomen. Mocht uit onderzoek blijken dat de feitelijke omstandigheden die kwalificatie niet of onvoldoende droegen, dan raakt dat direct aan de legitimiteit en proportionaliteit van de genomen maatregelen. Daarom hoort een enquêtecommissie deze vraag niet als conclusie te presenteren, maar als onderzoeksvraag te behandelen. Waarheidsvinding begint immers met het toetsen van aannames, niet met het bevestigen ervan. - Roberto Coppens-Notabel Sui Juris #coronaenquete Tweede Kamer #kamervragen #RaadvanState

https://www.facebook.com/share/p/1D6vrexdA2/ Via Desta Huisman.

https://www.facebook.com/share/p/1D6vrexdA2/ Via Desta Huidman.

Hoe met belastinggeld opgetuigde NGO’s de Europese Commissie helpen bij het censureren van sociale media Auteur: Wouter Lees het artikel hier! https://www.wyniasweek.nl/hoe-met-belastinggeld-opgetuigde-ngos-de-europese-commissie-helpen-bij-het-censureren-van-sociale-media/

Hier zegt Mark V. , in het artikel van 13 mei 2026, dat mensen probeerden het gebouw aan te steken. Hij legt het uit dat er geen gebouw in de Brand 🔥 is gestoken dat is een kantklare leugen. Maar voor iedereen die dit hoort graag delen 👍👏 https://www.nhnieuws.nl/nieuws/359780/woedende-reacties-na-onrust-en-brand-asielopvang-loosdrecht-niet-nederland-zoals-wij-het-willen Vandaag voor de zoveelste keer de minister van corruptie David van W. over het aangestoken gebouw (dat nooit werd aan gestoken) https://www.rtvutrecht.nl/nieuws/4052379/politie-gaat-waterkanonnen-vullen-met-verf-om-relschoppers-te-herkennen-na-demonstraties In het debat over de gebeurtenissen rondom de brandende bosjes doet Westerveld heel schijnheilig een oproepje om zogenaamde menselijkheid en verandert de bosjes in een brandend gebouw. Bron: de Volkskrant https://share.google/bKTkajWURsMsgr7Ho