𝐂〄𝐓𝐀𝐑𝐃

بیشتر ازینکه عجیب باشن ناراحت کنندن

و یچیز دیگه من از 6 سالگی تا 12 سالگی اونقدر خاطره خوبی از یه نفر تو فامیل نزدیک ندارم. و وقتی میشنوم یکی.. مثلا از دوستام یهو میاد یه خاطره خوب که با داییش داشته تعریف میکنه ناراحت نمیشم. ناخودآگاه جاجش میکنم و اینجوریم که تو با داییت؟؟ چرا باید با داییت وقت بگذرونی و مغزم اون ارتباط یا اون کار رو یک تابو میبینه بخاطر اون تراژدی که خودم داشتم. و بعد یادم میگه که not everyone have a creepy uncle like yours girl. 👁️👄👁️ و اره..

؟

وقتی با آدما حرف میزنم چیزایی که میخوانو میگم و باهاشون خوبم تا وقتی برام سود داشته باشن ازشون استفاده میکنم اگه کسی نفعی نداشته باشه نزدیکش نمیشم حرکات و رفتار آدما رو با چند کلمه الگو گذاری میکنم و راحت وقتی چیزی می‌خوام از اون الگو استفاده میکنم و وقتی تو فکرم یا صداهای تو سرم زیاده ناخونامو زیر بقیه ناخونام فرو میکنم که تکرارش باعث میشه خون بیان 🚶🏻

برای خیال‌پردازی کردن به صورت دایره‌وار راه میرم و گاهی حتی به خیال‌پردازیام واکنش نشون میدم

سلام

مهم نیست چه مدت زمانی طرف بهم ثابت کرده دوستم داره با اولین حرکت، بی اهمیتی یا هرچی فکر می‌کنم ازم متنفره..

نه این چه عقیده ایه کرکترای گیم هر دو جنسیت خوشگلن دلیل بر پیکمی بودن کسی نیست 😭

توی انیمه یا گیم و هرچیزی بقیه دوستام کرکتر دختر مورد علاقه زیاد دارن ولی من فقط از کرکترای پسر خوشم میاد و شاید یکی دوتا کرکتر دختر مورد علاقه داشته باشم و باعث میشه حس پیکمی بودن و بدبخت پسر بودن بهم دست بده

ایشالله فقط تو ذهن باشه

حقیقا من چیزی درونم خیلی عجیبه اینه که اگه یکی اعصابمو خورد کنه تو ذهنم می‌کشمش و پلن های مختلف نسبت به وسیله ها مکان ها و لباسی که تنشه میچینم🎀(روانی خودتی)

Lol I know you

میرم دستشویی یا حموم انقدر تو فکرم یادم نمیمونه چند بار دست یا کله امو شستم و گاهی فکر میکنم شاید نشستم و ده بار دیگه میشورم

یک دنیا و انسان های زیاد خیالی برای خودم ساختم که هرکدومشون با هم متفاوت هستند، و در طول روز در کنار اونها زندگی میکنم متوجه این هستم که خیالی هستند، ولی احساساتی که نسبت بهشون دارم خیلی عمیق شده. گاهی حس میکنم شاید دیوونه میوونم، ولی هرچی تحقیق کردم گفتن مشکلی نیست. نیست دیگه...چه کنیم

صدای اعضای خانواده عصبیم میکند 3: و ترس عجیبی از بیرون رفتن دارم میترسم برم بیرون

طوری خودم نشون میدم که انگار ضعیفم و همه میتوانن من کنترل کنن ولی اینطوری من کاری میکنم کم کم بهم وابسته شن

الان اینجوری نیستم دیگه -سلف تراپی کردم-- ولی قدیما واسه اینکه احساساتمو احساس کنم باید میشستم پشت پیانو و پشت سر هم قطعه هایی که دوست داشتمو میزدم