ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

ravelith تکست

ravelith تکست

Открыть в Telegram
4 869
Подписчики
+124 часа
+67 дней
+1830 дней
Архив постов
چقدر خوبه آدم تو کلاس پسر نداشته باشه
17 февр., 05:24
20 февр., ~04:41

میگم که سلام.... من یه متن نوشتم میدونم کمکی نمیکنه ولی همه جا داریم با بچه های دانشگاهمون پخشش میکنم تا شاید غم هممون تسکین داده بشه. و من، در چهلمین شبی که تقویم‌ها به دروغ آن را کوتاه می‌پندارند، از انعکاس چهره‌ام در آینه‌ای غبارآلود می‌گویم؛ از چشم‌هایی که یاد گرفته‌اند در اوج گریستن، خیره بمانند و پلک نزنند تا مبادا تصویری از آن همه "جانِ شیرین" که به خاک سپرده شد، از یاد برود. ​ما چهل روز است که با الفبای جدیدی صحبت می‌کنیم؛ الفبایی که در آن "صبر" دیگر یک کلمه نیست، یک شیوه برای زنده ماندن است. چهل روز است که هر جرعه آب، طعم اشک می‌دهد و هر تکه نان، بوی بغض. اما میان این همه هیاهوی سکوت، چیزی در من جوانه زده است که از جنس ترس نیست. ​دلم می‌خواهد بنویسم که ما، نه از روی عادت، که از روی "ایمان به سپیده" است که دوام آورده‌ایم. اگر بالشت‌هایمان جای دست‌های مادرانه را گرفت، در عوض رگ‌هایمان به رگ‌های این خاک گره خورد. ما همان‌هایی هستیم که یاد گرفتیم چطور در انتهای یک شبِ یلداگونه، به جای نفرین به تاریکی، خودمان به شعله‌ای بدل شویم. آب، پشتِ سرِ مسافرانمان ریخته نشد، اما اشک‌هایمان شد همان آبی که راهِ بازگشتِ شکوه را به این خانه نشان می‌دهد. اگر گلوله از جنسِ مرگ و بن‌بست بود، ما از جنسِ جریانیم؛ همان آبی که صبورانه سنگِ سخت را می‌تراشد و سرانجام، راهش را به سوی دریا باز می‌کند. و اینک ​بنویس به یاد تمام آن‌هایی که "رفتن" را انتخاب نکردند، اما "ماندگار" شدند. بنویس که این زخم‌ها، اگرچه عمیق، اما نشانِ اصالت ماست. ما برای دیدن آن طلوعی که در راه است، حتی اگر پاهایمان لرزان باشد، باز هم بر روی این خاکِ پدری، استوار خواهیم ایستاد. ​و بنویس از آهنِ سردی که نامش "گلوله" بود، اما مأموریتش بریدنِ نفس‌هایی که طعمِ ترانه می‌دادند. بنویس که چگونه یک تکه سربِ بی‌جان، میانِ رؤیاهای ما و فردا دیوار کشید؛ سربی که گویی سنگینی‌اش را نه در تن، که تا ابد در عمقِ خاطراتمان حس خواهیم کرد. هر گلوله که شلیک شد، گویی بندی از یک لالاییِ ناتمام را از لبانِ مادری ربود و به جایش، سکوتی ممتد در گوشِ کوچه‌ها کاشت. بنویس که گلوله‌ها شاید سینه را بشکافند، اما هرگز نخواهند توانست تصویرِ آن "دریایِ آبیِ آزادی" را که در چشمانمان موج می‌زند، شکار کنند. زیرا که ما، خشمی داریم عظیم و دردی داریم استوار و با این‌حال ما ایستاده‌ایم؛ با دردی که ستونِ فقراتمان شده و خشمی که چراغِ راهمان است باشد که نور بر تاریکی پیروزی‌ جاودانه‌ای باشد. ما ادامه داریم،برای امروز، برای فردا. مرسی از چنلت که برای هممون همه چیز رو فراهم کردی تا بفهمیم این رژیم چیکارا باهامون کرده تا ابد جاوید شاه.
16 февр., 18:02
20 февр., ~04:41

من نمیدونم...پولم تموم بشه به جای غذای خشک آخوند میپزم براشون بخورن.
16 февр., 15:41
16 февр., ~18:03

اینقدر خاکو میزنه کنار یهو دیدی رسید به موشعلی.
16 февр., 15:40
16 февр., ~18:03

ببخشید با خاکش رسما داره کشتی میگیره
16 февр., 15:39
16 февр., ~18:03

ساعت دوازده شب کل خونه رو صدای ریدن سیمبا برداشته
16 февр., 15:39
16 февр., ~18:03

منطقی بنظر نرسیدی اقا پسر
16 февр., 15:38
16 февр., ~18:03

sticker.webp0.30 KB
16 февр., 15:38
16 февр., ~18:03

یکی عراقچیو منشن کرده که بیا بهترین عکستو اینجا ببین:))
16 февр., 15:36
16 февр., ~18:03

نه
16 февр., 15:35
16 февр., ~18:03

ایرانی به اینهمه بدبختی عادت کردی به یه تم لایت نمیتونی عادت کنی؟
16 февр., 15:30
16 февр., ~18:03

عادت میکنی
16 февр., 15:30
16 февр., ~18:03

خوشگلتره ها ولی چشام.
16 февр., 15:30
16 февр., ~18:03

توییترمو لایت کردم
16 февр., 15:30
16 февр., ~18:03

پرتاب شدم ببخشید
16 февр., 15:27
20 февр., ~04:41

photo content
+1
16 февр., 15:27
20 февр., ~04:41

بچه ها
16 февр., 15:26
20 февр., ~04:41

باشه جیگر
16 февр., 15:24
16 февр., ~15:30

ایهان رفتی دانشگاه کلاس دانش خانواده رو باید ضبط کنی واسم بفرستی
16 февр., 15:18
16 февр., ~15:30

کاش بدونم تو دانش خانواده ی پسرا چیمیگن
16 февр., 15:17
16 февр., ~15:30