344
Подписчики
Нет данных24 часа
+17 дней
-130 дней
Архив постов
Ailem dışındaki bütün tanıdığım insanlar benim için yabancı ve tanımadığım insanlardır. Bütün dosyalarımı temizledim. Annem ve babam dışında herkes sıradan insandır gözümde. Hoşçakalın
Sanki son kez bakıyorum bütün olup biten her şeye. Sanki son kez yaşıyorum bir daha asla yaşanılamayacak her şeyi.
Artık telegramdan tüm varlığımız ile çekiliyoruz. Bu kanalda dahil olmak üzere tüm törtıllar ve mualla böylece sahipsiz ve olduğu gibi kalacak. Hoşçakalı. Arkadaşlar. Dark Loki'nin yarım kalmış yazıları yine yarım kalacak. Bay
Bana yalvarması gerektiğini anlattı. Gözlerinde korku vardı ve kendini yalnız hissediyordu. Telaşla sigarasını ters yaktı. Sonra bir anda aptal olduğunu düşünüp sigarasını düzeltti. Beyaz filtreli sigarasının filtre kısmına bakarak "temiz bir beyazlık, bir anda nasılda karardı ve eridi böyle. Tıpkı benim gibi" dedi. Oysa kendisi esmerdi ve ben mecazlardan anlamıyordum. Ölmek istiyordu onu da anlamıyordum. Kusana kadar et yemek istediğini söyledi. Alkol kullanmıyordu ve sürekli dans etmek istiyordu. Umutsuzluk ateşiyle yumuşak saç telleri bile sertleşmişti. Duvardaki asılı saatin saniye seslerinden rahatsız oldu. Bir anda ayağa kalkıp saatin pilini çıkarıp bana bakarak dedi ki "zaman durdu. Artık ölmem için gerekli olan hiç bir madde kalmadı. Zaman bizi zamansızlığa sıkıştırdı ve sonsuza dek telaşım ters yakılmış bir sigaranın filtresinde kara bir iz olarak kaldı." dedi. Onu anlamaya çalışmadım. Mecazları komik ve saçma geliyordu. Zaten onu anlamak istemeyişim onun için derin bi anlam içermişti. İç bile çekmedi bu duruma. Çünkü onu anlamak istemiyordum.
Üçüncü bir göze ihtiyacım var.
Birincisi kendi gözlerim. Tüm bu gördüğüm, anladığım, yaşadığım, aklım erdiği andan bugüne kadar olup biten her şeyi gören gözlerim.
İkincisi hangisi?
Bugüne kadar görmediğim, görmediğim hâlde hissettiğim, anlatamadığım, yaşadığım bütün iyi kötü şeyleri içinde tutup bir türlü dışarıya aktaramadığım ama hep orada, bir köşede, bütün bu olup bitenleri sessizce izleyen benlik gözlerim.
Üçüncü bir göze ihtiyacım var. Birinci gözlerime bakıp, ikinciyi görecek.
Bütün bu rahatsız edici varlığı bir anda yok olmuştu. Oysa ki bu rahatsız edici varlığının yok olması yeni bir rahatsızlığı başlattı. Peki alışmak ve ya kabullenmek itaatkarlığın getirdiği bir fıtrat mıdır?
Şişenin başındaki yıldızlar büyük olan Jüpiter, küçük olan Venüs. Her bir kaç yılda bir aynı hizaya gelirler.
