-سَمفــونـی‌مُـردِگـان

نمیدانم کجام؟ نمیدانم در چه نقطه‌ای از زندگی‌ ایستاده‌ام؟ نمیدانم چی میخواهم؟ اصلا مفهوم زندگی چیست؟ شاید این سردرگمی را زندگی مینامد اما خیر میدانم که اشتباه است. من شهری اندوهگین هستم با تعدادی شهروندانه شاد نمیدانم به چه دردی مبتلام اما خسته‌ام... خستگی درد است؟ اگر درد است دوایش کو؟ سردرگمم خسته‌ام، و من همان کلمه نمیدانم هستم.. من نمیدانم اما چیزهای زیادی میدانم و ذرای انگیزه برای انجامشان ندارم.. کاش بادی بوزد و این شن هایی به نامه خستگی را از جانم بتکاند.

منوتونشدیه‌عکس‌یادگاری‌کنارهم‌داشته‌باشیم،پس‌نقاش‌که‌شدم‌خودم‌‌وخودتو‌تو‌بغل‌هم‌نقاشی‌میکنم.

این‌یه‌دلتنگیه‌کوچیکه؟یایه‌احساسات‌عمیق؟:)

چشمات‌تیله‌ای‌ِمن‌خیلی‌دوست‌دارم‌ببینمت..

اگه‌عاشت‌بودم‌وتوبازم‌عاشقم‌نبودی،ببخشید.

-پروانه‌ای‌که‌هی‌دورشمع‌چرخیدوچرخیدوچرخید؛الان‌که‌بالاش‌سوخته‌یکی‌اومده‌شمع‌‌وبرده‌چون‌ازتاریکی‌میترسه،الان‌نه‌دیگه‌میتونم‌امیدوارباشم‌که‌توبرمیگردی‌نه‌دیگه‌میتونم‌پروازکنم.

توزمستون‌منی؛همیشه‌سفیدوگاهی‌آبی.