Romy Quint

Moed is het vermogen om te blijven. Om te blijven, terwijl alles in je lijf juist zegt: ‘ga’. De moed om het wel te zeggen – terwijl je weet dat het gedoe oplevert. De moed om niet terug te vallen in een oud patroon, ook al voelt dat op de korte termijn veiliger. De moed om toe te geven dat je bang bent, in plaats van het weg te redeneren, of op iemand anders af te reageren. We zoeken moed graag in het uitzonderlijke. In het grootse. Maar in werkelijkheid zit het in het gewone. Niet de retraite in Sri Lanka, maar in hoe je reageert, op een dinsdagavond wanneer je partner, je vader of moeder of een goede vriend(in) een gevoelige snaar raakt. Niet in het nemen van afstand, maar in het durven blijven – juist wanneer het raakt.

Voor wie van astrologie houdt… erg treffend de analyses van deze Bayleigh🎯 https://youtu.be/o4jFeBWIIIc

De vader en moeder stonden trots vooraan in hun groepje. De moeder hield de hand van haar man vast en keek hem aan alsof ze wilde zeggen: ‘Jij bent mijn ridder op het witte paard.’ Hij glimlachte en genoot ervan zijn gezin zo gelukkig te zien. De kaartjesverkoopster vroeg hoeveel kaartjes hij wilde, en hij antwoordde trots: ‘Ik wil acht kinderkaartjes en twee kaartjes voor volwassenen.’ Toen noemde ze de prijs. De vrouw liet de hand van haar man los, liet haar hoofd zakken en de lip van de man begon te trillen. Hij boog zich naar haar toe en vroeg: ‘Hoeveel zei je?’ De kaartjesverkoopster herhaalde de prijs. Hij had niet genoeg geld. Hoe moest hij zich omdraaien en zijn acht kinderen vertellen dat hij het zich niet kon veroorloven om met ze naar het circus te gaan? Toen mijn vader zag wat er gebeurde, greep hij in zijn zak, haalde er een biljet van twintig dollar uit en liet het op de grond vallen. We waren absoluut niet rijk. Mijn vader bukte zich, raapte het biljet op, tikte de man op zijn schouder en zei: ‘Neem me niet kwalijk, meneer, dit is uit uw zak gevallen.’ De man begreep wat er gebeurde. Hij kreeg geen liefdadigheid, maar hij aanvaardde de hulp dankbaar in zijn wanhopige, hartverscheurende en gênante situatie. Hij keek mijn vader recht in de ogen, nam zijn hand in beide handen, kneep in het biljet en zei, met trillende lippen en een traan die over zijn wang rolde: ‘Dank u wel, meneer. Dit betekent echt heel veel voor mij en mijn familie.’ Mijn vader en ik gingen terug naar de auto en reden naar huis. De twintig dollar die mijn vader had weggegeven, hadden we eigenlijk voor onze eigen kaartjes willen gebruiken. Hoewel we die avond het circus niet zagen, voelden we een vreugde in ons die veel groter was dan het circus zelf. Die dag leerde ik de ware waarde van geven. De gever is groter dan de ontvanger. Als je groots wilt zijn, groter dan het leven zelf, leer dan te geven. Liefde heeft niets te maken met wat je verwacht te krijgen, alleen met wat je bereid bent te geven. Het belang van geven kan niet genoeg worden benadrukt, want geven brengt altijd vreugde met zich mee. Leer iemand gelukkig te maken door te geven.” Schrijver: onbekend

“Eens, toen ik een tiener was, stonden mijn vader en ik in de rij om kaartjes voor het circus te kopen. Uiteindelijk stond er nog maar één gezin tussen ons en de kassa. Dat gezin heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Er waren acht kinderen, allemaal jonger dan twaalf. Aan hun kleding kon je zien dat ze niet veel geld hadden, maar hun kleren waren schoon, heel schoon. De kinderen gedroegen zich goed en stonden twee aan twee achter hun ouders, hand in hand. Ze waren zo enthousiast over de clowns, de dieren en alle acts die ze die avond zouden zien. Aan hun enthousiasme kon je merken dat ze nog nooit eerder in een circus waren geweest. Het zou een hoogtepunt in hun leven worden.

De demissionaire regering heeft onlangs een concept Nota Ruimte uitgebracht, die voor een groot deel zal bepalen hoe ons land er in de toekomst uit gaat zien. Het is geen geruststellend beeld: de sloop van de landbouw en visserij gaat door, mobiliteit wordt beperkt, overal komen industriële windturbines, Defensie gaat enorm veel ruimte opslokken, grote delen van het land worden onleefbaar gemaakt door verhoging van de grondwaterstanden en de komst van de wolf. Toch horen we in de aanloop naar de verkiezingen niets over deze doelbewuste ‘grote verbouwing van Nederland’. Er is geen enkele aandacht voor in het parlement. Wanneer laten politici zich horen om deze ramp te voorkomen? Lees verder: https://deanderekrant.nl/de-grote-verbouwing-van-nederland-rolt-gewoon-door/

https://nos.nl/nieuwsuur/collectie/14005/artikel/2586837-dijk-sp-geen-begrip-voor-de-oorlog-maar-wil-maniak-poetin-wel-begrijpen Dijk (SP): 'Geen begrip voor de oorlog, maar wil maniak Poetin wel begrijpen'

Wat berichten die mogelijk relevant zijn voor wie gaat stemmen:

Leestip: Dit boek betoogt dat het psychoanalytische concept verloochening (disavowal) het best de structuur weergeeft die ten grondslag ligt aan onze hedendaagse maatschappelijke reactie op traumatische en ontregelende gebeurtenissen — van klimaatverandering tot verontrustende verschuivingen in ons sociale weefsel. In tegenstelling tot ontkenning of negatie werkt verloochening door juist volledig te erkennen wat we verloochenen. Zupančič stelt dat verloochening — die een overtuiging in stand houdt door het nadrukkelijk verkondigen van kennis van het tegenovergestelde — een overheersend kenmerk aan het worden is van ons sociale en politieke leven. Ze laat ook zien hoe de libidinale economie van verloochening een sleutelelement vormt van de kapitalistische economie. Het concept van fetisjistische verloochening onthult al de veruiterlijkte kant van dit mechanisme, dat de algemene formule volgt: Ik weet het wel, maar toch… Het object-fetisj stelt mij in staat deze kennis te negeren. Zupančič voegt daar nog een wending aan toe door te laten zien hoe in de huidige structuur van verloochening de loutere handeling van het verklaren dat we iets weten zelf een object-fetisj wordt — een middel waarmee we de realiteit van die kennis onderscheppen. Deze perverse inzet van kennis berooft kennis van elke realiteit. Deze structuur van verloochening is niet alleen te vinden in de meer extreme en dramatische gevallen van complottheorieën en heroplevende magisch denken, maar nog meer in het zogenaamd nuchtere voortzetten van business as usual, gecombineerd met de oproep om ons aan te passen aan de nieuwe realiteit. Om deze sociale inbedding van verloochening te doorbreken, is het niet voldoende om alleen onze manier van denken te veranderen: de dingen zelf moeten veranderen — en daarmee de manier waarop zij voor ons denken.

Ik heb in 2009 veel naar Advaita podcasts geluisterd. Ik kan Jef Foster en Alan Watts nog altijd erg waarderen. ‘Every event, every encounter, every challenge https://youtu.be/eJkd3VKwLH4

Anyone here tried this? 😅 Ik geloof overigens dat iedereen verlicht is, some of us just forgot. #UnityConsciousness #nondualiteit

Donald Trump vertelde het Israëlische parlement trots dat de lachende premier Benjamin Netanyahu vaak om wapens had gevraagd. Meer dan 67.000 mensen zijn gedood door Israëlische troepen in Gaza. Ik zou het liefst zeggen: dit filmpje is AI. Maar helaas niet het geval. Waanzin.

Goedemorgen Maandag! Met hoeveel inspiratie ga jij naar je werk? Joseph Campbell: Follow Your Bliss https://www.youtube.com/watch?v=s28rwnz18j4

Peter Crone’s Insta stories… Fijne maandag lieve mensen❤️