پروانه‌ی خشمگین

من جوریم که هستم، چون تمام زندگیم از وقتی که بچه بودم فقط دارم با افکارم و افسردگیم میجنگم. چون که هرروز برای من یک میدون مبارزه است با افسردگی‌‌ای که همیشه میخواد بهم غلبه کنه، با غاری که همیشه میخواد من رو در خودش بکشه. و من واقعا از جنگیدن خستم اما گاهی فکر میکنم که احتمالا بدون جنگیدن هیچی نخواهم بود پس در یک چرخه‌ی فرسایشی و ابدی فقط دارم به شیوه‌ی خودم تلاش میکنم زنده بمونم و برای روزی که بتونم "زندگی کنم" آرزو میکنم.