ꌗꍏꋪꀸꀤꌗꀤ

اشکالی ندارد، می‌گذرد، همیشه می‌گذرد. اما نمی‌دانم، وقتی بگذرد، از من چه باقی می‌ماند.

منم غمِ تو؟ الهی که غم نداشته باشی‌‌..

عزیزِ دل من امیدوارم که در غیاب تو، عمر من کوتاه باشد

کاش یه پروانه بودم و فقط یه هفته زنده میموندم.

از تمام جهان می‌گریزی، اما هنوز در خودت گرفتاری.

پدرم هی وصیت کرد که عاشق نشوم! تو چه کردی که به گورِ پدرم خندیدم...

بگذر ز من اي آشنا،چون من از تو دیگر گذشتم🖤

‏اندوهم آنقدر مبهم است که نمی‌توانم بگویم. و اگر بگویم نخواهند فهمید و اگر بفهمند نیز فایده‌ای ندارد.

در نامه ی آخرش نوشته بود: اندوه به پایان نرسید، خودم را به پایان رساندم.

من با انتخاب تو ته چاه افتادنم و دیدم سر به سنگ خوردنم و دیدم کبریت زیر زندگی کشیدنم و دیدم ولی قلبم ... قلبم:)

‏نیک میلر میگه: «من کسی‌ هستم که درونم تقریباً مرده، اما هنوز کمی امید به چیزی خارق‌العاده دارم، که همان‌طور که گفتم، این بدترین نوع انسان است. چون یعنی می‌دانم همه‌چیز مزخرف و بی‌معناست، ولی در خفا امیدوارم روزی برسد که شاید این‌طور نباشد.»

سالها عشق در دقیقه ای نفرت فراموش میشود.

برگردی هم. کجا خواهی ماند؟ آن خانه ای که پناهت بود، اکنون فرو ریخته است...

بدنم غمی را احساس می‌کند که ذهنم قادر به بیانش نیست.

از اینکه زنی دیوانه وار با تو بحث میکند خوشحال باش،دنیای زن ها متفاوت و مرموز است؛زن اگر سکوت کرد بدان سکوتش پایان توست.

- با آن همه بحران چگونه زنده مانديد؟ + رويا مى‌بافتيم. لاادری.

‏نمیدونم متوجه می‌شید یا نه ولی هم داره سخت می‌گذره هم زود می‌گذره، هم نمی‌گذره.

یه قسمتی ازم داره برای از هم نپاشیدنم به شدت تلاش می‌کنه.

_