روزگار سبز🍃

هیچ علاقه ای برای اینکه خودم رو توی جمعی جا کنم ندارم. من سال ها برای ساختن تک به تک باورها و افکارم تلاش کردم پس حق دارم آدم های اطرافمو از نوع حسابیش انتخاب کنم.

چیزی که درباره خودم می‌دونم اینه که من هرگز میل به زندگی کردن رو ازدست‌نداده‌م. میل بی‌اندازه‌ام به زندگی گیر افتاده در تودرتوی ناکامی‌ها.

روزها برای تسکین دنبال میز و صندلی چوبی می‌گردم در سایت‌ها. هیچ‌ کدوم دلخواهم نیستند. کاش دوست نجاری داشتم و برام می‌ساخت یکی. انگار قراره همه رنج‌ها با داشتن میز و صندلی‌های دلخواهم رنگ ببازند.

هیچی اندازه‌ی نوشتن نجات‌بخش نیست!

آن‌قدر خیره به دیوار گوشه‌ی این مبل نشستم تا یاکریمی که گاه از بالکن خانه به اتاق می‌آمد روی زانویم لانه کرد جفت گرفت تخم گذاشت پیر شد و مرد پیش از من مرد.

امروز شبیه شاخه‌ی شکسته از طوفان شب قبلم ولی درخشش امروز رو از دست نمیدم

ما قُمریانِ سوخته استادِ نغمه‌ایم بلبل به چَند واسطه شاگردِ زاغ ماست

ما قُمریانِ سوخته استادِ نغمه‌ایم بلبل به چَند واسطه شاگردِ زاغ ماست :)

و یک بار دیگر اگر به دنیا بیایم، تمام روزهای اکنونم را، با رندی و جسورانه‌تر زندگی خواهم کرد. اما این بار در شناخت تو دیر نخواهم کرد.

و یک بار دیگر اگر به دنیا بیایم تمام روزهای اکنونم را، با رندی و جسورانه تر زندگی خواهم کرد.اما این بار؛در شناخت تو دیر نخواهم کرد.

فرق نظم واقعی و آشوبی که ما به محیط اطرافمون تحمیل می کنیم.

وقتی یادم میره کی هستم اینو گوش میدم🎵🥲

مرا یک خانه با پنجره‌های بزرگ تصور کن. که نور قلبش را روشن میکند. یا یک پرنده که هیچکس آزادی و روحش را تصاحب نکرده. مرا جاده‌ی وسط جنگل تصور کن یا دریای کم عمقی که موجهای مرواریدی و آرامی به ساحل میکشاند. مرا یک جنگجوی مقاوم بکش که زندگی در رگهایش جاریست..

آره واقعا! آخیش.. روزا کوتاه شدن، آسمون وقتی طلوع و غروب میکنه نارنجی‌تره و این یعنی خیال سر از خاکِ دل در میاره🌱💆🏻‍♀️

برام نوشت: حالا آروم گرفتی انقد گفتی پاییز پاییز اینم پاییز

بال پرواز هم باشیم و شب‌بخیر🪽🌝