𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

آخرین جمعه تابستون چقدر غم‌انگیز داره برام میگذره زن.

گفت: هیچوقت به آدمی که خودش،اونی که عاشقانه دوست داشته رو از زندگیش کنار گذاشته؛ از ترسِ‌تنهایی نگو.

حس میکنم دریای حرفم، وقتی رو به روم هست فردای بدتر...

انقدی سقوط کردم که دیگه نمیترسم از بلندیا

‏سلامت روانم بین "با هر سگی مثل خودش" و " اونا سگن، تو سگ نشو" گیر کرده.

کاش خوابه کسایی که دیگه تو زندگیم نیستن رو نبینم.

توام یروزی سرت میخوره به سنگی که به سینت میزنی

هوا بوی خون و غم‌میده.

شب دوباره همانیم؛ آزرده، غمگین، تنها و ترسیده از دنیا؛ حتی اگر تمام روز در قوی‌ترین حالات ممکن یک انسان زیسته باشیم.

مهم نیس روزم چقدر خوب گذشته باشه فکرای توی سرم آخر شب همشو خراب میکنه.