کُنجِ‌ذهنِ‌من

اين دخترى كه الان هستى رو دوست داشته باش. تونتيجه ى تمام اون شبايى كه بعد از هربار زمين خوردن، باچشم هاى خسته خوابيدى؛ صبح دوباره با يك قدم محكم تر بلند شدى جنكيدى. توخيلى كار كردى، خيلى تلاش كردى،خيلى دوييدى خيلى خوردى وشكستى؛ و مجبور بودى با خيلى چیزا كنار بياى وهمه اين جاها لبخند بزنى اين راهى اومدى آسون نبود : ولى توبه همه نشون دادى كه هيچ چیزی نميتونه متوقفت كنه!