💙❤آوای دل❤💙
Открыть в Telegram
❤️متن آوای دل❤️https://t.me/+QnOKcCBzD_cyMjY0 ❤️اهنگ های جدید و ب روز ❤️
Больше1 107
Подписчики
+324 часа
+67 дней
+2930 дней
Архив постов
1 107
مشترک گرامی شما برنده ی یک همسر
مهربان، با اخلاق، فداکار، با گذشت،
صادق و چشم پاک شده اید😍😍
جهت دریافت اطلاعات بیشتر به سایت
شتر در خواب بیند پنبه دانه مراجعه فرمایید.
با تشکر (شرکت بشین تا بیاد😄😂😂
😅😅😅😅😁😁😁😁
20 июля, 05:26
1 107
یکی تو فکر عشقه❤☺
یکی تو فکر یاره💏
یکی همیشه مست و🍷
یکی منم
که داره پست میذاره 😂😂😂😂😂😂😁😁
20 июля, 05:25
1 107
من بهت حق میدم...
حق میدم یه وقتایی خسته شی......
کم بیاری و دلت بخواد از همهچی فاصله بگیری.
حق میدم از زمین و زمان گله کنی......
غر بزنی و حتی اشک بریزی.
چون ما آدمیم؛
آدمهایی که گاهی زیر بارِ زندگی، فقط به
کمی سکوت و آرامش نیاز دارن.
گاهی لازمه همهچیز رو برای چند ساعت، یا
حتی یک روز، رها کنیم؛
بدون استرس، بدون فکر، فقط برای
خودمون زندگی کنیم و نفسی تازه بکشیم.
من با تمام وجود درکت میکنم...
اما یه قول به خودت بده...
قول بده بعد از اون استراحت، دوباره بلند شی.
دوباره برای آرزوهات بجنگی و نذاری
ناامیدی جای امید رو بگیره.
خسته شدن حق توئه؛
اما تسلیم شدن نه...
به هیچ عنوان......
سختیها همیشه هستن، ولی امید هم
همیشه راهی برای موندن پیدا میکنه.
یه روزی میرسه که به پشت سرت نگاه
میکنی و با لبخند، به خودت افتخار میکنی؛
نه به خاطر اینکه مسیر آسونی داشتیا نه.....
بلکه به خاطر اینکه با وجود تمام خستگیها
دست از تلاش نکشیدی.
قول میدم اون روز میرسه...
فقط یک شرط داره:
هیچوقت قصهی رویاهات رو نیمهکاره رها
نکن... 🤍🌱
گاهی فقط همین که یکی بگه «حق داری
خسته باشی»، اندازهی هزار تا امید ارزش
داره...
آدم همیشه دنبال کسی نیست که راهحل
بده؛
گاهی فقط دلش میخواد یکی خستگیش رو
بفهمه.
ممنون که یادآوری کردی
خسته شدن پایان راه نیست؛
فقط ایستگاهی کوتاه برای نفس کشیدنه.
قول میدم اگر زمین هم بخورم،
بعد از هر بار استراحت دوباره بلند شم؛
چون هنوز برای رویاهایی که توی دلم زندهان،
دلیلِ جنگیدن دارم.
امیدوارم هیچوقت دلت از امید خالی نشه؛
چون بعضی از قشنگترین
معجزههای زندگی.....
فقط سهمِ آدمایی میشن که
با همهی خستگیها،
باز هم ادامه میدن...
🤍🌱
امضاء
کیا
کافه دلی
20 июля, 05:21
1 107
میگما دلبر......
میدونی......
قشنگترین اتفاق زندگی من اصلا چی بود؟
پس خوب گوش کن بگم بهت.....
اینکه از بین این همه آدم، دلِ من تو را انتخاب کرد...
از آن روز به بعد، هر جا اسمِ عشق آمد، ناخودآگاه تصویر تو از ذهنم گذشت.
شاید همه نفهمند، اما من خوب میدانم؛
بعضی آدمها فقط دوستداشتنی نیستند... خانهی امنِ دل آدماند.
و اگر دوباره به اولِ زندگی برگردم،
باز هم همین دوست داشتنت را هزار بار انتخاب میکنم... ❤️
امضاـٔ
کیا
کافه_دلی
20 июля, 05:21
1 107
حرف دلی.......
حاجی.....
این روزا بیشترین جایی که هستم
توی فکره اونم نه فکر چیزیا......
تو فکر خودمم...
نمیدونم چرا🖤🚶🎧🥀
حاجی...
بعضی وقتا آدم از شلوغیِ بیرون خسته نمیشه ها ،
از شلوغیِ توی خودش خسته میشه...
یه جایی میرسه که نه دنبال جوابیه ،
نه دنبال کسیه؛
فقط توی فکر خودش قدم میزنه.......
نمیفهمه چرا اینهمه حرف نگفته.....
توی دلش مونده. 🖤🚶🎧
شاید داری خودتو مرور میکنی...
چیزایی که از دست دادی،
حرفایی که نزدی،
آدمایی که موندن یا رفتن...
گاهی آدم بیشتر از هر جایی،
بیشتر از هر جایی......
توی ذهن خودش زندگی میکنه؛
جایی که هم امنه،
هم پر از خاطره و سؤال.
ولش کن حاجی......
فندکت رو بده سیگارمو روشن کنم....
امضاء
کیا
کافه دلی
20 июля, 05:21
1 107
«گاهی عاشقترین آدم، همان کسیست که آرامتر از همه، خداحافظی میکند... چون میداند بعضی عشقها ماندنیاند، اما بعضی آدمها نه.»
امضاء
کیا
کافه دلی
20 июля, 05:21
1 107
عاشقی چیزی نیست که بشود دنبالش گشت؛
باید قسمتِ آدم باشد.
وقتی قسمتت شد،
یک روز بیخبر به خودت میآیی و میبینی
میان تمام آدمهای دنیا،
فقط یک نفر برایت فرق میکند.
کسی که با بودنش،
خستگیِ تمام روزها از دلت میرود؛
میشود امیدت،
ذوقِ زندگیات،
همدمِ سکوتهایت،
دلیلِ آرامشت.
و بعد میفهمی عشق،
همان آدمیست که بیآنکه بداند،
جان گرفته از جانِ تو...
و آرامآرام میشود
جانِ جانانت.
امضاء
کیا
کافه دلی
20 июля, 05:21
1 107
ایران...
این روزها اسمِ تو را که میشنوم،
چیزی میانِ بغض و امید
در دلم جان میگیرد.
تو فقط یک تکه خاک نیستی؛
تو خاطرهی اولین خندههای کودکی،
عطر باران روی کوچههای قدیمی،
دستهای پینهبستهی پدر،
دعای آرامِ مادر،
و............
دلِ میلیونها انسانی هستی
که با تمام سختیها......
هنوز دوستت دارند.
این روزها دلم برای تمامِ ایران میسوزد...
اما بیشتر برای آن گوشهای از وطن
که انگار صدایش کمتر شنیده میشود.....
جنوب...
اری جنوب......
همانجایی که سالها مردمش گرمایش را به جان خریدند......
تا با انرژیهایش
چراغ خانههای این سرزمین خاموش نشود؛
همانجایی که این روز ها......
آسمانش از دود و انفجار تیره میشود،
میدانی......
گاهی سکوت.......
از صدای همدردی بلندتر است......
کاش یادمان نرود...
وقتی زخمی بر تنِ جنوب مینشینه
در حقیقت زخمی بر پیکر ایران نشسته....
وطن را نمیشه تکهتکه دوست داشت؛
دردِ بندر چابهار ، دردِ خوزستان، دردِ بوشهر، دردِ هرمزگان و هر وجب از این خاک،
دردِ همهی ماست.
بیتفاوتی که این روزها میبینیم.....
شاید از هر انفجاری سهمگینتر باشد؛
چون ویرانیِ خانه را میتوان دوباره ساخت،
اما ویرانیِ دلهایی که احساس کنند....
فراموش شدهاند،
به این آسانی جبران نمیشود.
ایران من امروز......
بیش از هر زمان دیگری به همدلی نیاز دارد؛
نه به اینکه بپرسیم
«این اتفاق کجای کشور افتاده؟»
بلکه فقط بگوییم:
«هموطنم آسیب دیده است.»
اره هموطن....
مادرم ایرانم میدانم.......
چه روزهای سختی را از سر گذراندهای،
اما همیشه از میان خاکستر،
دوباره قد کشیدهای.
زخمهایت عمیقاند،
اما......
ریشههایت از هر زخمی عمیقترند.
آرزو میکنم برایت .....
روزی برسد که صدای خنده،
جای صدای اندوه را بگیرد؛
مادرها با دلِ آرام بخوابند،
پدرها با امید از خانه بیرون بروند،
و هیچ کودکی سهمش از زندگی، ترس و دلتنگی نباشد......
برای تو دعا میکنم...
برای آسمانی که دوباره آبی بماند،
برای دلهایی که دوباره کنار هم آرام بگیرند،
و برای مردمی.......
که لایقِ آرامش، لبخند و روزهای روشناند.
ایران عزیزم...
تو بارها شکستهای،
اما هرگز از پا نیفتادهای.
باور دارم که پس از هر شبِ بلند،
سپیدهای خواهد آمد؛
سپیدهای که بوی صلح، امید و زندگی بدهد.
و در اخر.....
دعا میکنم آسمانِ جنوب دوباره آرام شود،
مادرها با دلِ آسوده فرزندانشان را در آغوش بگیرند،
هیچ کودکی، صدای انفجار را به جای لالایی شبانه به خاطر نسپارد.
ایران عزیزم...
میدانم تو زمانی دوباره لبخند خواهی زد که
هیچ نقطهای از این خاک،
احساس تنهایی نکند؛
چون وطن یعنی «همهی ایران»...
از شمال تا جنوب،
از شرق تا غرب؛ یک دل، یک درد و یک امید.
با بهترین ارزوها برای ایران و ایرانی
امضاء
کیا
کافه دلی.....
20 июля, 05:21
