ادای دين

منتشر شد #باختن_در_نبرد_طولانی

در ادامه دو نمونه "ارائه‌ی مصاحبه‌ی دکتری" رو میذارم. اولیش، دقیقا "اولین" ارائه‌ای هست که برای مصاحبه آماده کرده بودم (البته که نسخه‌ی نهایی در واقع نسخه‌ی ۲۰ام بود!)، و دومی، یکی از آخرین ها (برای دانشگاه TUM، دانشگاه اول اروپا و آلمان). حتما هر دو رو ببینید که متوجه تفاوت ها و سیری که طی شد از اون اولین تا این آخرین بشین‌. فردا شب هم، محتوای کلاس Adrian Wallwork که نصفش به آماده سازی ارائه و شیوه ی پرزنت اختصاص داشت رو بارگذاری میکنم. #سمپل t.me/adayedeyn

نشست اول-بخش چهارم: مقدمات پروپوزال - فلسفه ی وجودی پروپوزال - ساختار متن پروپوزال - رابطه ی پروپوزال با گذشته ی تحقیقاتی فرد - مثلث trend دانلود بدون نیاز به فیلترشکن از گوگل درایو: https://drive.google.com/file/d/1HHW8eK0njA2QoAA3FSc_WxWe1DuuWL3-/view?usp=sharing #وبینار_اپلای_اروپا t.me/adayedeyn

نشست اول-بخش سوم: انواع پوزیشن و نکات مربوط به هریک - Vacant position چیستی، مزایا و معایب، راه های پیدا کردن - Strctured programme چیستی، مزایا و معایب، راه های پیدا کردن، بهترین کشور های ارائه دهنده - Individual doctorate چیستی، مزایا و معایب، فرآیند اقدام، سازمان های external قابل اپلای برای فاند دانلود بدون نیاز به فیلترشکن از گوگل درایو: https://drive.google.com/file/d/1Mquc8HBuTZlWKQZcIkyM4jv837ZjmQci/view?usp=sharing #وبینار_اپلای_اروپا t.me/adayedeyn

نشست اول-بخش دوم: زبان - جی آر ای، آری یا نه؟ - آیلتس یا تافل؟ - گنجی مخفی به نام زبان آلمانی دانلود بدون نیاز به فیلترشکن از گوگل درایو: https://drive.google.com/file/d/1yvaJqrAhM2ZQFMm8CadJbuIPdl5G-ssE/view?usp=sharing #وبینار_اپلای_اروپا t.me/adayedeyn

نشست اول-بخش اول: اپلای واقع بینانه و با برنامه - ضرورت شناخت اولویت ها و اصل ها در مسیر مهاجرت - قاعده‌ی حیاتی "اولویت باید فدای اصل شود، نه بالعکس" - ضرورت توهم زدایی نسبت به جایگاه خود و وضعیت کنونی اپلای (بطور عام) - تصحیح باور قدیمی نسبت به "پهن بودن فرش قرمز برای فارغ التحصیلان دانشگاه های برتر ایران" - ضرورت نادیده گرفتن "استثنا" ها دانلود بدون نیاز به فیلترشکن از گوگل درایو: https://drive.google.com/file/d/16QGzHo6Wr-Vtefcw4lNrpNFNzPfzoXFS/view?usp=sharing #وبینار_اپلای_اروپا t.me/adayedeyn

وبینار اپلای اروپا جلسه‌ی اول ۶ بهمن ساعت ۱۹ به وقت ایران t.me/adayedeyn کلیه‌ی فعالیت های پویش "ادای دین" در حکم "انجام وظیفه" بوده و مطلقا رایگان خواهند بود طراحی پوستر: علیرضا یوسفی

ترجمه: رشد معاملات خارجی تنها یک جنبه از ارتباط عظیم تری بود که بین ایران و کشور های اروپایی در جریان بود. رقابت روسی-انگلیسی، حکومت ایران را ضعیف کرد [اما برخلاف دیگر نمونه ها] آن را با حکومت [دست نشانده] استعماری جایگزین نکرد. علت این امر، ترجیح آنها به درماندگی حاکمیت [شاه قاجاری] و دستگاه حکمرانی بود. و این، تحقیری [مضاعف] بود برای مردم ایران که تنها نظام سیاسی شان را مقصر وضع موجود دانسته و شماتت میکردند. The Political Economy of Modern Iran Homayoun Katouzian, 1981, p. 55 #تکرار_تاریخ

۳/۳ یکی تفرقه افکنی میان مردم و دیگری، حداکثر سازی نارضایتی مردم از نظام سیاسی به انحاء مستقیم و غیر مستقیم. آیا نظام حاکمه، در خصوص هر کدام از این تیغه های قیچی، عملکرد "خنثی ساز" و "جبران کننده"ی مناسبی داشته؟ پاسخ: مطلقا خیر. نظام حاکمه، اقدامی نکرده مگر در جهت تیز تر کردن این تیغه ها. اما، این، در وهله‌ی اول، سهم ۲۰ درصدی و لازم مردم، فارغ از عملکرد نظام سیاسی را ملغی نمیکند؛ زیرا، حتی اگر مردم نتوانند جلوی اصل برخورد را بگیرند، با همین اثر ۲۰ درصدی اما لازم میتوانند حکم "ضربه گیر" را داشته باشند؛ میشود ویران شد، اما درگیر نزاع های ابدی قومی-قبیله ای نشد، میشود ویران شد، اما درگیر دریای خون راه انداختن با تسویه حساب های سیاسی نشد، و... (تجربه‌ی بسیار "موجز" اخیر، که البته در مقابل برنامه‌ی اصلی، شوخی محسوب میشود... جایگاه موثر این سهم ۲۰ درصدی را نشان داد) در وهله‌ی دوم اما، همان سهم ۲۰ درصدی مردم ایجاب و اقتضا میکند که آنچه در توان دارند (در برهه‌ی کنونی، فقط بواسطه‌ی فشار نخبگانی و نه عامه‌ی مردم)، برای اثرگذاری بر و کارآمدسازی سهم ۴۰ درصدی حاکمیت (ولو به اندازه‌ای که جمع جبری اش بر ۴۰ درصد هژمون غلبه کند)، به کار گیرند. در هر حال اما، بخش اول "شرط لازم" است و بخش دوم "شرط کافی"! به دیگر بیان، و با نگاه به عرصه‌ی واقعیت (و عملکرد کنونی حاکمیت)، این ما هستیم، که یا با قبول مسئولیت ۲۰ درصدی مان، حرکتی عمیق و پایدار از جهل به خرد را آغاز میکنیم که فارغ از آینده‌ی خوب یا بد نزاع ها، حداقل، ۲۰ درصد آسیب کمتری متحمل شویم، یا کماکان، همان ها که همواره بودیم، میمانیم و لاجرم، به سرنوشتی که بسیاری از همسایگان دیوار به دیوارمان به آن دچار شدند (و هستند)، بی هیچ کم و کاست، دچار میشویم. و البته، حتما، حاکمیت نیز، یا، ابتدا از همدستی و همداستانی [نادانسته] با هژمون، در معکوس سازی اثر ۲۰ درصدی مردم دست برمیدارد، و نیز، ۴۰ درصد خودش را، در اسرع وقت، به کار می‌اندازد، و "همه" میمانیم، و فردایی بهتر از امروز و تمام گذشته خواهیم داشت (چون هر دو، حرکتی از جهل به خرد را آغاز کردیم)، یا چنین نمیکند و به احتمال زیاد، خودش میرود و ما میمانیم با باخت ۸۰ الی ۱۰۰ درصدی مان...! [که البته، همان ۲۰٪، تفاوت زمین تا آسمانی مصر و سوریه را رقم میزند] (اخبار سوریه را چنان دنبال کنیم که انگار اخبار ایران است...و تا وقت هست، درس بگیریم، آگاه شویم، آگاهی را نشر دهیم، و در حد بضاعت، از تحقق این آینده جلوگیری کنیم) ۱۹ جولای ۲۰۲۵

۲/۳ آیا "تمام" مسئولیت برای قرارگیری در جایگاه بهره‌برداری، متوجه حکومت هاست؟ یعنی، چندان که گفتم، فقط اشتباه سیاسیون سوریه و عراق و ایران در جانمایی نقش خودشان بود که موجب متضرر شدنشان شد؟ شاید، حدود ۴۰ درصد مسئولیت موضوع با حاکمیت ها بوده باشد، اما، یکی از ابزار های هژمون، برای جهانی سازی سلطه اش، در کنار ارز و زبان و سازمان و هالیوود و...، مردم هستند؛ نه فقط یکی از، که یکی از "شروط لازم" این "مردم"، در کشور ها و مناطق جغرافیایی مختلف، به طرق متفاوتی دستکاری (manipulate) می‌شوند تا در مسیر خواست هژمون حرکت کنند؛ از ویتنام تا بوسنی، از شیلی تا سودان، تکنیک های مختلفی برای حرکت دادن مردم در مسیر برنامه‌های هژمون استفاده شده (برای آشنایی بیشتر با برخی از این تکنیک ها، شنیدن این پرونده‌ی سه قسمتی از پادکست پرسه را توصیه میکنم) باری، یکی از رایج ترین و حساب پس داده ترین این تکنیک ها در غرب آسیا (بجای "خاورمیانه")، ایجاد، تعمیق و شعله ور سازی نزاع های قومی، قبیله‌ای، مذهبی بوده و هست. عراق، سوریه و حتی افغانستان، نمونه هایی عالی از "موفقیت دائمی" این تکنیک در این منطقه بوده اند؛ آیا مردمی در این منطقه بوده اند که "تا حدی" در این دام نیفتند؟ پاسخ: بله، مردم لبنان و مردم مصر؛ علت؟ آگاهی عمومی شان نسبت به مساله‌ی "هژمون"، سطوح ورا-ملی/منطقه‌ای در مسائل سیاسی، و تکنیک های که بواسطه‌شان، مردم در مسیر مطلوب هژمون حرکت داده میشوند (نمونه‌ی دورترش، ویتنام). مردم، به زعم من، حدود ۲۰ درصد (اما "لازم") در این سرنوشت که شام شب هژمون بشوند یا نشوند موثرند. ۴۰ درصد باقی مانده؟ "عزم هژمون" (که در مواردی، من جمله ایران، معادل با پروفایل ژئوپولیتیک آن نقطه است). یک نمونه‌ی عالی از پنجه افکنی ۲۰ درصد مردم با ۴۰ درصد هژمون (به بهای مضمحل شدن ۴۰ درصد حکومت)، پرونده‌ی ملی شدن صنعت نفت است؛ جایی که حکومت (دولت مصدق)، بخشی از نقش ۴۰ درصدی اش را به خوبی ایفا کرد اما اگر هوشیاری ۲۰ درصدی مردم (ولو برای برهه ای بسیار بسیار کوتاه) در کار نمیبود، موفقیتی حاصل نمیشد. آن بازه‌ی کوتاه را که کنار بگذاریم، چند دهه بعد، برای برهه‌ی طولانی تری، مردم دوباره "ادراکی نازل" از مساله‌ی هژمون پیدا کردند، هم بواسطه‌ی تجربه‌شان از ورود نرم هژمون به کشور، هم بواسطه‌ی طوطی وار شنیدن و تکرار کردن گفته ها و نوشته های اندیشمندان و رهبران سیاسی‌شان، که البته، مثل تمام دهه های بعدی، جانمایی غلطی از نقش ایران در بازی با هژمون ارائه میدادند و نیز سودای قدرتشان، انقلاب را (که "نفرین حقیقی" ملت هاست)، برای تصدی آن نقش اشتباه، ضروری میدانست. در واقع اما، مردم ایران، هیچ زمان، ادراکی حتی نزدیک به آنچه مصری ها و لبنانی ها از مساله داشتند، پیدا نکردند! و البته که گزاف انتظاری ست وقتی حتی نسبت به انقلاب ۵۷ خودشان هنوز بطور میانگین یک کتاب نخوانده اند، چطور میتوان توقع داشت که از هژمون و برنامه هایش آگاه باشند؟ شوربختانه اما، واقعیت، هژمون، نه تنها منتظر نمی‌ایستد، که اتفاقا نهایت بهره‌برداری را از جهل عمومی نسبت به "سطح مسائل" انجام میدهد و تا مردمی بخواهند سر بچرخانند، پرونده‌شان را به دستشان میدهد... تایم‌لاین آنچه در روزهای گذشته در قائله‌ی دروزی ها اتفاق افتاد دنبال کنید؛ بسیار "عیان" است و عبرت آموز، که چگونه یک رهبر مذهبی، از سر جهل، بیانیه‌ای خواند و همان برای ورود جنگنده ها و لشگر دشمن به کشورش کافی بود و کمتر از ۴۸ ساعت بعد، با معصومیت تمام گفت من اصلا نمیخواستم چنین اتفاقی بیفتد و خون تمام اینها که دارند کشته میشوند را به گردن میگیرم... بالاتر چه گفتم؟ هژمون، در کمین نشسته تا یک گام از کتاب "چگونه با هژمون چشم در چشم نشویم؟" تخطی کنید تا کار را تمام کند.... آنجا برای حاکمیت گفتم، حالا برای مردم... هشتگ های مربوط به اخراج مهاجرین که از دو سال قبل شروع به داغ شدن کردند، تکنیک هژمون بود که سوار بر جهل عمومی، امروز، به موفقیت تام رسید... ماجرای پان فلان و پان بهمان و تراختور و پرچم ترکیه و آذربایجان و... تکنیک هژمون بود که سوار بر جهل عمومی، جلو رفت و هیچکس جلویش نایستاد و البته، تاج سر همه‌شان، هشتگ #اسرائیل_بزن ... گمان میکنید در روز واقعه قوم و قبیله از یاد میرود؟ صبر کنید تا "برخلاف" خواست "دِه بالا"، هژمون (چه بواسطه‌ی سلاح منطقه‌ایش، اسراییل چه هر شکل دیگر)، به دفاع از آنان در مقابل "دِه پایین" وارد شود، آن موقع خواهید دید که چگونه ده پایینی ها، ده بالایی ها را زنده زنده خواهند خورد؛ این، تکنیک همیشگی این منطقه بوده (و ما تا امروز با آن "مواجه" نبودیم، نه اینکه در دامش نیفتیم!) و مردم جاهل منطقه (من جمله ما)، "محکوم" به دستکاری شدن با این تکنیک بوده و هستند. البته که، "قیچی" هژمون، همواره (تقریبا در تمام مثال های دور دنیا)، دو تیغ دارد:

در کف شیر نر خونخواره ای لاجرم، باید بجویی چاره ای ۱/۳ آیا "سطح تحلیل" حزب کومونیست چین از مسائل دنیا (نه تنها خارجی، که داخلی)، در حد "داینامیک میان کشوری/منطقه‌ای" است؟ یعنی، بعنوان مثال، موضوع تعرفه ها، در سطح "ابزار [جنگ] اقتصادی کشور الف علیه کشور ب" تحلیل می‌شود؟ پاسخ: خیر. نه تنها چین، که بسیاری از بازیگران (یا، لاجرم "درگیرشدگان") صحنه‌ی "واقعیت های سیاسی" (ترجمه‌ای از real politics)، سطح تحلیل بسیار متفاوتی از سهم زیادی از مسائل خارجی و حتی داخلی [که به ندرت از اثر خارجی مصون است] دارند، و آن، سطح تحلیل "هژمونی"ست. "هژمونی" در تعریف گرامشیانه‌ی آن (آنتونیو گرامشی ۱۹۳۷-۱۸۹۱، فیلسوف ایتالیایی و توسعه دهنده‌ی نظریه‌ی هژمونی)، یعنی "یگانه راوی/روایت". رسیدن به هژمونی، در ساحت داخلی، سودای حکومت های تمامیت خواه (نمونه‌ی موفق کنونی اش کره شمالی)، و رسیدن به هژمونی در ساحت جهانی، اصلی ترین خط مشی دنیای "سفیدپوست مسیحی" است که هر زمان، علمداری (representator) داشته، امپراطوری روم زمانی، پرتغال/اسپانیا زمانی، بریتانیا زمانی و حالا، از بعد از جنگ دوم، آمریکا-E3. هژمونی با ابزار های متعدد و متنوعی تحصیل میشود: جهانی سازی یک واحد پولی خاص [دلار]، جهانی سازی یک زبان خاص [انگلیسی]، جهانی سازی سازمان هایی وابسته به یک منطقه‌ی خاص [از سازمان ملل تا صندوق جهانی پول]، و البته، پیش قراول تمام اینها، جهانی سازی ساز و کار های روایتگری [هالیوود]؛ و نیز هم، جهانی سازی زور یک منطقه‌ی خاص! آنچه دهه ها پیشتر و با ابتکار یوگسلاوی تحت عنوان "جنبش عدم تعهد" آغاز شد و امروز، در قالبی امروزی تر [و البته، چه بسا ناکارآمد تر]، در شکل BRICS درآمده، نمونه‌ای از تلاش مشترک برخی از این بازیگران برای شوریدن علیه هژمونی سفیدپوست مسیحی بود. اما، در حقیقت، مبارزه‌ی مستقل برخی از این بازیگران (چین، در صدر) با این هژمونی، تاثیر و اهمیتی بسیار بزرگتر از این تلاش های مشترک داشته و دارد. باری، این مقدمه از آن جهت بود که یادآور شده باشم که عقلای دنیا، مسائل دنیا را، در سطح دیگری مشاهده و تحلیل میکنند؛ در این میان، بعضی ها، ضمن اشراف به این سطح، چون حد ایفای "عاملیت" در خودشان نمیبینند، سعی میکنند حداقل از اشرافشان بهره ای ببرند و نَمَدی خارجی و داخلی بدوزند برای خودشان (مثل هند، ترکیه، عربستان)، و برخی دیگر، چون اساسا از مرحله پرتند، لاجرم، نقشی جز "قربانی" این عزا و عروسی ها شدن بهشان نمیرسد (مثل ایران، عراق، سوریه). نکته حیاتی: آیا سه کشور مذکور، در هسته‌ی خیلی سخت قدرتشان، از مرحله پرت بوده و هستند؟ پاسخ: نه! که اتفاقا حافظ اسد در سوریه، انقلابات ناصری که بعدتر در صدام تجلی یافت در عراق، و مشخصا رهبر دوم ج.ا، به خوبی از ماجرا خبردار بودند (و هستند)، و اصلا، بخشی از هزینه های سنگین داخلی (از دست دادن مشروعیت) و خارجی (از دست دادن خاک و در مواردی، سر!)، که پرداختند به همین خاطر بود! مشکل اما اینجا بود (و هست)، که نسبت به مساله اشراف داشتند، اما در جانمایی خودشان دچار توهم بودند و بجای اینکه خودشان را در گروه دوم (کشورهای "بهره بردار") ببینند، در گروه اول (کشورهای "عامل") دیدند، و خب، متأسفانه، قدرت هژمونیک، به آنها که مقابلش هستند، حتی فرصت یک اشتباه هم نمیدهد، کافی‌ست یک قدم از آموزه های کتاب "چگونه با هژمون چشم در چشم نشویم؟" تخطی کنید که یکباره، چشمان سیاهِ محصور در کاسه های خون‌ش را، زل زده به چشمانتان ببینید... تا اینجا چه گفتم؟ "شر اعظم" یا بقول همان عزیزان "شیطان بزرگ"، حداقل در ۵ ۶ قرن گذشته، بدون هیچ شک و شبهه ای، جبهه‌ی "سفیدپوست مسیحی" (بعنوان یک ماهیت سیاسی، و نه مردم عادی سفید پوست مسیحی)، یا به بیانی "غرب" بوده که در صدد تثبیت هژمونی اش در سطح جهانی بوده است و آنها که مقابلش بوده اند، فارغ از عملکر خوب و بدشان در داخل و خارج، از منظر حفظ sovereignty (استقلال)، که خط اول هستی ملی‌ست، "سمت" درستی ایستاده بودند. نکته: آیا اگر غرب نمیبود، دنیا بدون هژمونی میماند؟ پاسخ: قطعا خیر! مگر قبل از ظهور غرب، دنیا بدون هژمونی بود؟ قبل از غرب، امپراطوری اسلامی هژمون دنیا بود (در حد بضاعت آن زمان که خودبخود امکان "جهانی سازی مطلق" را از قدرت هژمون سلب میکرد)، قبل از آن ایران/یونان و... و حتی، همین فردا هم، هژمونی غرب به زانو دربیاید، آیا با جای خالی هژمونی جایگزین میشود؟ خیر! با اصلی ترین مبارز امروز، با چین جایگزین خواهد شد! و اتفاقا، دقیقا به همین خاطر است که برگزیدن نقش دوم (بهره‌برداری) نه تنها از حیث عملیاتی، که از حیث اخلاقی هم، همواره درست ترین گزینه‌ست، چه تنها بهره‌برداران هستند که در هر زمان، نه خود هژمون میشوند و نه تماما مقابل هژمون موجود زانو میزنند (به روابط کنونی و همزمان کشور های نام‌برده در این گروه با آمریکا و چین توجه کنید). اما

پیشتر گفته بودم از کانال شخصیم مطلبی فوروارد خواهم کرد؛ همین نوشته‌ی تازه، بعنوان اولین و آخرین فوروارد، کفایت 👇🏻

جهت تسهیل دسترسی به ویدئوهای کلاس‌ ها، کارگاه ها، و وبینار های برگزار شده و در حال برگزاری ادای دین، کانال یوتیوب ادای دین (بدون هرگونه تبلیغ حین پخش و قصدی برای درآمدزایی)، راه اندازی شد. پلی لیست های کنونی شامل موارد ذیل میباشد: وبینار های تک جلسه ای تک آموزش های موردی کارگاه های کوتاه مدت کلاس الفبای روش شناسی کارگاه نگارش مدارک اپلای کارگاه آمادگی ریدینگ آیلتس وبینار سه جلسه‌ای اپلای اروپا (در مجموع، ۵۰ ویدئو تا این لحظه) تمام ویدئوهایی که بعد از این در کانال تلگرامی قرار میگیرند در این کانال نیز آپلود شده و پلی لیست ها به روز خواهند شد. هدف این کانال یوتیوبی صرفا فراهم سازی دسترسی موضوعی به ویدئو ها (با توجه به تنوع روزافزون فعالیت های ادای دین) و نیز، حصول اطمینان از برقراری دسترسی عمومی و همیشگی به آموزش های ادای دین بوده است. امید که مفید واقع شود. https://youtube.com/@adayedeyn?si=RbnBNcuLBmjpEErf T.me/adayedeyn

بترس از بومرنگِ کینه ای که میپرانی، چون ز هر دستی دهی باز از همان بایست بستانی پناه آوردگان را این‌چنین میرانی و فردا، گمان داری پناهت میدهد دنیا به آسانی؟ عجب ناکَس شناسِ زُبده ای باید خدا باشد، که قدرت کم دهد اینگونه اقوام ستمگر را که مست از زور میتازند بر اشک ضعیفان و به سمتِ تیغ میرانند، خواهر را، برادر را نه، این دیگرستیزی منحصر به خلق افغان نیست که این مردم هماره "دیگری" را خوار میخواهد که از اویغور تا غزّه، برایش همدلی سخت است و غیر از خود، جهان را دفن در آوار میخواهد دریغا! رسم دنیا دیگر است و ناظمش دیگر نه بر مِنوال عدل اما، بر نَجح مکافات است رواداران سزاوارِ رهایی از ستم هستند رواداری ندیدی، هر چه گویندت افاضات است نَکار امروز بذر کینه و نفرت، که فرزندت به زودی حاصلش را از درختِ خشم میچیند اگر امروز بستی چشم خود را روی بی‌رحمی دودیگر روز، پرپر میشوی، دنیا نمیبیند... فرهاد فیضی

آن دوازده روز... جلسه‌ی ویژه از نشست های دوهفتگی ادای دین پلاس با موضوع: اشتراک گذاری تجربیات، احساسات، رهیافت‌ها و نگرانی‌های پیرامون این تجربه‌ی ۱۲ روزه زمان برگزاری: جمعه، ۱۳ تیر، از ساعت ۱۹ (به وقت ایران) پلتفرم برگزاری: گوگل میت لینک ساعت اول: https://meet.google.com/tmm-khvx-isy لینک ساعت دوم: https://meet.google.com/pco-hbxf-dai لینک ساعت سوم (در صورت ضرورت): https://meet.google.com/mwh-ehri-qot تینا کارخانه‌ای، روانشناس و مشاور سابق سامانه‌ی بحران، جهت ارائه‌ی حمایت عاطفی و راهکارهای خودمراقبتی جلسه را همراهی خواهد کرد کلیه‌ی فعالیت های ادای دین رایگان است T.me/adayedeyn

#وضعیت_قرمز شماره (۵) نشر آسو از جمله سازمان های مستقل فرهنگی و ارزشمندی‌ست که در خارج از ایران جان گرفته و اگرچه آنچه منتشر میکند (در قالب مقاله، پادکست، برنامه ویدئویی و...) ضرورتا درست نیست (مشخصا چون هم حوزه های متعددی را پوشش میدهد و هم اصرار بر تحلیل تمام پدیده ها از منظر سیاسی دارد- "سیاست زدگی" که از جمله بلایای رایج میان توده ها و نخبگان ماست)، اما، همینکه در این "توده سالاریِ سطحی گرا"، بابی را برای قدری عمیق تر اندیشیدن گشوده، حائز ارزش و اهمیت است. پادکست "با کمی تردید"، به میزبانی فهیمه خضر حیدری، و کارشناسی حسین قاضیان، جامعه شناس گران قدر، به بررسی و به بیان دقیق تر، به "چالش کشیدن" مفاهیم و موضوعاتی میپردازد که برای عامه‌ی مردم "بدیهی" انگاشته میشوند. تا کنون ۹ قسمت از این مجموعه منتشر شده که فهرست و لینک دسترسی به آنها ذیل این متن ذکر میشود. نکته‌ی جانبی اما قابل توجه این پادکست، تقابل رویکرد "عوام گرا" (که میزبان، خواسته یا ناخواسته آن را نمایندگی میکند)، و رویکرد "علم/عقل گرا"ست که حسین قاضیان نماینده اش است. در طول قسمت ها، بطور مداوم، تکرار گزاره های "مردم پسند" را از سمت میزبان (که خود، روزگاری، از خبرنگاران سیاسی فکور بود) میشنوید که تقریبا در تمام موارد با عدم تصدیق و همصدایی کارشناس همراه است. دنبال کردن این پادکست (نه ضرورتا تمامیت نشر آسو) را قویا توصیه میکنم. ۱)پنجاه و هفتی ها https://castbox.fm/vb/737427034 ۲) انقلاب زنانه https://castbox.fm/vb/740757675 ۳) دوگانه‌ی "داخل نشین"/"خارج نشین" https://castbox.fm/vb/760144934 ۴) شهر موازی https://castbox.fm/vb/765347431 ۵) مادران دادخواه https://castbox.fm/vb/768764593 ۶) انقلاب سیاسی یا اجتماعی https://castbox.fm/vb/784710559 توصیه میکنم اگر بناست فقط یک قسمت را بشنوید، همین (۶) را بشنوید ۷) انقلاب تنانه https://castbox.fm/vb/788415823 ۸)چشم‌انداز فردای بهتر https://castbox.fm/vb/797773667 ۹) ماندن یا رفتن https://castbox.fm/vb/811266118 #نشر_خرد_مرگ_جهل T.me/adayedeyn