عِرف
Открыть в Telegram
صفحهای برای من جایی برای ثبتهام و حرفها. @itsserfann_bot :جاحرفی «أبْوترابْ»
Больше512
Подписчики
+324 часа
+47 дней
+2630 день
Архив постов
512
باید خودم را ببرم خانه. خستگیاش را در کنم. برایش چای بریزم. اندکی بخوابد، به تنهایی فکر کند، با کسی سخنی نگوید. باید خودم را ببرم خانه، من خودم خسته است.
512
واژه ها پوچ میشوند. معانی ارزش خود را از دست میدهند.
آدم هایی که روزی دوستشان داشتی با موضع هایی که در این روزها میگیرند برای تو کم ارزش میشوند، خطی میان خودت و همه آنهایی که شعار های سانتیمانتال میدادند میکشی و در گوشه ای از ذهنت فکر میکنی چه اتفاقی رخ میدهد بشر امروز به این حجم از حماقت دست پیدا میکند؟
مگر ما متمدن نبودیم. مگر قرار نبود دیگر توحش نکنیم؟ مگر برای جنگ هایمان قانون نذاشته بودیم؟
ما فلسطین را قرار بود با زیتون و محمود درویش بشناسیم.
اما روزگار جوری با ما رفتار کرد تا توسط دهشتناک ترین قوم جهان سلاخی شویم و جهان دوربین هایش را به جای دیگری زوم کند.
شاید مُردن شغل ماست. شاید مادرانمان باید همیشه به سوگِ فرزندانشان بنشیند.
اینبار کربلا دوباره تکرار شده و ما خار در چشم و استخوان در گلو به نظاره نشسته ایم.
512
برای درک بهتر اوضاع کشور، منطقه و جهان توصیه میکنم از کتاب های تاریخی دوران معاصر شروع کنید به خوندن.
