𝘔𝘢𝘤𝘢𝘯𝘣𝘭𝘪𝘵𝘩𝘦🌌

ولی اگر یه روزی ببینم بهم احتیاج دارید و به نقطه‌ای برسه که لازم باشه ازتون دفاع کنم به حرمت همه‌ی اون ده سال و بخاطر قلبم برمیگردم و از دور پشتتون وایمیستم...

چراغای اینجا رو خاموش نمیکنم چون اون امیدمسخره‌ی ته وجودم که تو بدترین شرایطم هرگز خاموش نشده میگه: "ولی برمیگردن، چون همه‌ی آدما یه روزی دوباره برمیگردن به جایی که دوست داشته شدن": )

مجبورم این خونه رو ترک کنم درحالی که مثل عکس پایین چراغای امید و نور توی قلبم خاموش شده و شاید دیگه هیچوقت نتونم چیزی ارزشمندتر از اینجا پیدا کنم ولی باورم به همه‌ی این سالها رو از دست نمیدم و همه‌ی خاطرات و شبیه یه گنج میریزم تو یه صندوق و میزارم تو گوشه‌ای‌ ترین قسمت قلبم و اجازه میدم زندگی من و با جریان خودش حرکت بده و هرجایی که میخواد ببره چون بخش عمیقی از قلبم از امروز هرگز زندگی نمیکنه= ) و درنهایت هرعشقی می‌میرد... عشـــق تو نمی‌میرد ماکان عزیزم.

متاسفم عزیزم برای از دست رفتنت... کاش میشد بغلت کنم بخاطر تنهایی که از امروز به بعد تجربه میکنی= )🫂ماهم تنها شدیم و دیگه امیدی برامون نمونده.

چطور تموم شد؟

هیچ حرف دیگه‌ای ندارم چون هیچی جز گریه و گریه و گریه برای از دست دادن تمام امید باقی مونده به زندگیم ندارم چون تا ابد غم از دست دادن تنها ناجی زندگیم تو دلم میمونه و بابت هرچیزی که نشه یادش میفتم.

حیف... حیف از تمام جدایی های عالم عزیزم حیف از تمام تصمیم هایی که فکرمیکنی درستن و توی نقطه‌ای که باید قرارت میدن ولی کاش فقط تصمیم تو دخیل بود و حضور آدم های دیگه به حضورت وابسته نبود. بهمون فکرنکردید و این دستا رو جدا کردید، به حالی که موقع شنیدن حرفاتون خواهیم داشت فکرنکردید و خرابش کردید و کاش هرگز به این نقطه نمیرسیدیم= )

اما خب فقط برای چندسال چون من زندگی بدون شماها رو بلد نیستم راستش و مدام دارم توی ذهنم دنبال این میگردم که بعدش قراره چکار کنی؟ با این وابستگی بیش از حدت به اینجا و اون آدما تو نبودنشون چجوری کنار بیایی؟

نمیگم کاش نمیشناختمتون چون بهترین و رویایی ترین روزهای نوجوونی و جوونیم رو کنار شماها سپری کردم و از بابت عشقی که باور دارم هیچوقت دروغ نبود و توی چشماتون دیده بودم ازتون ممنونم، ممنونم که باعث شدید لحظات و روزهایی رو تجربه کنم که شاید هیچوقت هیچ جای دیگه‌ای نمیشد پیداش کرد: ))))ممنونم که خیلی وقتا از لبه‌ی دره مرگ نجاتم دادید و بهم ثابت کردید این دنیای تاریک برای چندسالی هم ارزش زندگی کردن داره.

کاش وقتی تصمیم به پایان گرفتید به اندازه‌ی تمام شکوه و جادویی بودن اون استیج و ماکانی که برای هممون جور دیگه‌ای عزیز بود خداحافظی درخوری رو انتخاب میکردید، کاش پایان باشکوهی برای این قصه انتخاب میکردید. نمیدونم الان که دارم این و می‌نویسم باورامو نسبت به همه‌ی اون سالها هم از دست دادم یا صرفا بابت حرفایی که توی مصاحبه ازتون شنیدم سر شدم و همه چیز برام پوچ شده اما عزیزای‌... عزیزای دور روزگارم من باور کرده بودم که دست های شما هیچوقت قرار نیست ازهم جدا بشه و روی قولی که برای همیشه موندن داده بودید خیلی حساب باز کرده بودم. این رسمش نبود، رسم قول و قرارایی که باهم گذاشته بودیم و روزای خوبی که باهم ساخته بودیم این نبود...

من بمیرم تو با خودت چه کردی.... منی که مطمئنم، قراره برنگردی= ))))))

:)🖤🎶✨

ما بعد هر استوری با همون یه ذره حس خوبی که داریم: ناوگان عظیمی از امیدواری به سوی شما روانه است، خواهیم دید چه خواهد شد(ایشالا که ماشالا)🫶🏻

: )))

اقاي هاديان يه روز پيش همكار و هم استيجي سابقت بودي برگشتي به تنظيمات كارخانه چيشده كه فكر كردين بدون هم ميتونين؟!🙏🏻

انگار موسیقی متن این ده سال زندگیم تو ماکان-

آخ خدایا... این تصویرا رو برامون حسرت نکن خواهش میکنم: )💔

پس بدید فرصت خنده هامو پس بدید شادی تو صدامو: )))

دق تموم جونمو گرفته و داره خفم میکنه= )))چرا تبر گرفتید دستتون برای زدن ریشه‌ی چیزی که جونِ هممون بهش وصل بوده و رهایی ازش نداشتیم و نداریم..کی گفته ما زندگی کردن بدون هم و بلدیم آخه؟