𝘔𝘢𝘤𝘢𝘯𝘣𝘭𝘪𝘵𝘩𝘦🌌

شاید قلب شکسته‌ی بقیه جوابی نگیره یا دیرتر برسه به جوابی که باید اما امیرمقاره و قلب پاکش بقیه نیست مطمئنم خیلی زود جواب قلبی که شکسته و غمی که داره با خودش میکشه رو میدی بدم جواب میدی. اینم اون حقیقتیه که باید بفهمی آقای طبیعت

چرا این کابوس تموم نمیشه :)؟

بمیرم برای تو و حالت که اونطوری بغض کرده بودی و دستاتو توهم فشار میدادی میدونم برای توام سخته، حتی سخت تر از حال ما و غمی که داریم عزیزکم= ))

بمیرم برای تو و حالت که اونطوری بغض کرده بودی و دستاتو توهم فشار میدادی میدونم برای توان سخته حتی سخت تر از حال ما و غمی که داریم عزیزکم= ))

کسی متوجه حال این بچه نشد وقتی حرف از خواننده های جدید ماکان شد؟ کاش یه آب میدادین دستش حداقل =)

برای تو می‌نویسم... برای تویی که نور بودی، ناجی بودی و دلیل بودی برای زندگی. تو با خودت خیلی چیزا رو به زندگی من آوردی و اون دختر ۱۵ ساله‌ای که تنها بود و از تاریکی درآوردی و بهش نور بخشیدی و به آغوشت راهش دادی. تو اومدی تا هربار این جمله رو میشنوم بگم نجات دهنده تو آیینه نیست تویی. شبیه رویا بودی، شبیه یه فرشته که بال هاتو باز کردی و اجازه دادی کنارت پرواز کنم به بکرترین نقطه‌ی دنیا یعنی این "خــونه". تا وقتی اینجا بودم زمان از عمرم حساب نمیشد، وقتی اسمت و می‌شنیدم معجزه‌ی بودنت دنیامو رنگی میکرد و از من آدم خوشحال تری می‌ساخت آدمی که دنیای بیرون و تاریکی و زشتی هاش براش بی معنا بود= ) تو باید میومدی تا معنی بدی به همه‌ی روزای خسته کننده و گرما ببخشی به سرمای وجودم. من سال‌ها تورو زندگی کردم و نمیدونم از امشب به بعد که چراغای قلبم همراه رفتن تو خاموش میشن قراره چجوری به زندگی برگردم و با چی خودم و درگیر کنم تا فراموش کنم که دیگه قرار نیست داشته باشمت و احتمالا تا ابد این یکی از بزرگترین حسرتای تو وجودم میشه که بیشتر نداشمت چون حالا اون دختر کوچولوی تنهایی که با اومدنت تنهایی و ازش پس گرفتی و دستش کشوندی تو شلوغی دوباره قراره برگرده تو تنهایی و ترسای تو وجودش.من جز تو پناهی نداشتم، آغوش امنی نداشتم و بعد از تو بازهم هیچکدوم از اینا رو ندارم= )اما به هرحال میخوام بدونی که ازت بخاطر تمام این چندسال بودنت توی زندگیم و ردپای پررنگی که از خودت به جا گذاشتی ممنونم و تا ابد یادم نمیره چجوری نجاتم دادی چوب جادوی زندگی من، مــاکـانم.🫂🪄

برای تو می‌نویسم... برای تویی که نور بودی، ناجی بودی و دلیل بودی برای زندگی. تو با خودت خیلی چیزا رو به زندگی من آوردی و اون دختر ۱۵ ساله‌ای که تنها بود و از تاریکی درآوردی و بهش نور بخشیدی و به آغوشت راهش دادی. تو اومدی تا هربار این جمله رو میشنوم بگم نجات دهنده تو آیینه نیست تویی. شبیه رویا بودی، شبیه یه فرشته که بال هاتو باز کردی و اجازه دادی کنارت پرواز کنم به بکرترین نقطه‌ی دنیا یعنی این "خــونه". تا وقتی اینجا بودم زمان از عمرم حساب نمیشد، وقتی اسمت و می‌شنیدم معجزه‌ی بودنت دنیامو رنگی میکرد و از من آدم خوشحال تری می‌ساخت آدمی که دنیای بیرون و تاریکی و زشتی هاش براش بی معنا بود= ) تو باید میومدی تا معنی بدی به همه‌ی روزای خسته کننده و گرما ببخشی به سرمای وجودم. من سال‌ها تورو زندگی کردم و نمیدونم از امشب به بعد که چراغای قلبم همراه رفتن تو خاموش میشن قراره چجوری به زندگی برگردم و با چی خودم و درگیر کنم تا فراموش کنم که دیگه قرار نیست داشته باشمت چون حالا اون دختر کوچولوی تنهایی که با اومدنت تنهایی و ازش پس گرفتی و دستش کشوندی تو شلوغی دوباره قراره برگرده تنهایی و ترسای تو وجودش.من جز تو پناهی نداشتم، آغوش امنی نداشتم و بعد از تو بازهم هیچکدوم از اینا رو ندارم= )اما به هرحال میخوام بدونی که ازت بخاطر تمام این چندسال بودنت توی زندگیم و ردپای پررنگی که از خودت به جا گذاشتی ممنونم و تا ابد یادم نمیره چجوری نجاتم دادی چوب جادوی زندگی من، مــاکـانم.🫂🪄

برای تو می‌نویسم... برای تویی که نور بودی، ناجی بودی و دلیل بودی برای زندگی. تو با خودت خیلی چیزا رو به زندگی من آوردی و اون دختر ۱۵ ساله‌ای که تنها بود و از تاریکی درآوردی و بهش نور بخشیدی و به آغوشت راهش دادی. تو اومدی تا هربار این جمله رو میشنوم بگم نجات دهنده تو آیینه نیست تویی. شبیه رویا بودی، شبیه یه فرشته که بال هاتو باز کردی و اجازه دادی کنارت پرواز کنم به بکرترین نقطه‌ی دنیا یعنی این "خــونه". تا وقتی اینجا بودم زمان از عمرم حساب نمیشد، وقتی اسمت و می‌شنیدم معجزه‌ی بودنت دنیامو رنگی میکرد و از من آدم خوشحال تری می‌ساخت آدمی که دنیای بیرون و تاریکی و زشتی هاش براش بی معنا بود= ) تو باید میومدی تا معنی بدی به همه‌ی روزای خسته کننده و گرما ببخشی به سرمای وجودم. من سال‌ها تورو زندگی کردم و نمیدونم از امشب به بعد که چراغای قلبم همراه رفتن تو خاموش میشن قراره چجوری به زندگی برگردم و با چی خودم و درگیر کنم تا فراموش کنم که دیگه قرار نیست داشته باشمت چون حالا اون دختر کوچولوی تنهایی که با اومدنت تنهایی و ازش پس گرفتی و دستش کشوندی تو شلوغی دوباره قراره برگرده تنهایی و ترسای تو وجودش.من جز تو پناهی نداشتم، آغوش امنی نداشتم و بعد از تو بازهم هیچکدوم از اینا رو ندارم= ) اما به هرحال میخوام بدونی که ازت بخاطر تمام این چندسال بودنت توی زندگیم و ردپای پررنگی که از خودت به جا گذاشتی ممنونم و تا ابد یادم نمیره چجوری نجاتم دادی چوب جادوی زندگی من، مــاکـانم.🫂🪄

برای تو می‌نویسم... برای تویی که نور بودی، ناجی بودی و دلیل بودی برای زندگی. تو با خودت خیلی چیزا رو به زندگی من آوردی و اون دختر ۱۵ ساله‌ای که تنها بود و از تاریکی درآوردی و بهش نور بخشیدی و به آغوشت راهش دادی. تو اومدی تا هربار این جمله رو میشنوم بگم نجات دهنده تو آیینه نیست تویی. شبیه رویا بودی، شبیه یه فرشته که بال هاتو باز کردی و اجازه دادی کنارت پرواز کنم به بکرترین نقطه‌ی دنیا یعنی این "خــونه". تا وقتی اینجا بودم زمان از عمرم حساب نمیشد، وقتی اسمت و می‌شنیدم معجزه‌ی بودنت دنیامو رنگی میکرد و از من آدم خوشحال تری می‌ساخت آدمی که دنیای بیرون و تاریکی و زشتی هاش براش بی معنا بود= ) تو باید میومدی تا معنی بدی به همه‌ی روزای خسته کننده و گرما ببخشی به سرمای وجودم. من سال‌ها تورو زندگی کردم و نمیدونم از امشب به بعد که چراغای قلبم همراه رفتن تو خاموش میشن قراره چجوری به زندگی برگردم و با چی خودم و درگیر کنم تا فراموش کنم که دیگه قرار نیست داشته باشمت چون حالا اون دختر کوچولوی تنهایی که با اومدنت تنهایی و ازش پس گرفتی و دستش کشوندی تو شلوغی دوباره قراره برگرده تنهایی و ترسای تو وجودش من جز تو پناهی نداشتم، آغوش امنی نداشتم و بعد از تو بازهم هیچکدوم از اینا رو ندارم= ) اما به هرحال میخوام بدونی که ازت بخاطر تمام این چندسال بودنت توی زندگیم و ردپای پررنگی که از خودت به جا گذاشتی ممنونم و تا ابد یادم نمیره چجوری نجاتم دادی چوب جادوی زندگی من، مــاکـانم.🫂🪄

:)))))))))))))) امیر ما دیگه هیچ‌کدوم از این جمله‌هایی که ده‌‌ماه‌پیش گفتی رو همراه خودمون نداریم.. نه خوشحالی نه حال خوب نه انرژی خوب نه ماکـان :))

دلت واسمون نسوخت عزیزم که اگه سوخته بود نمیذاشتی با بیچارگی این لحظه ها رو تجربه کنیم‌ و نمیرفتی و به جای خراب کردن میساختی.

کاش درستش نکرده بودید میگفتم نمیشد حداقل امیدی نبود ولی آخه شماها که یه بار به نتیجه رسونده بودید و دیده بودید جواب داده چرا میگید نمیشد؟

باشه قبول سخت بود، زندگی سخت بود و این ده ماه اخیر سخت‌تر و طاقت‌فرساتر ولی ما بعد هلی هلی با همه شوق تو وجودمون دوباره به هم قول موندن داده بودیم :) چجوری اون همه شوق ما و خودتونو از یاد بردین؟

چقدر گریه کنمت غمت کم میشه؟ چقدر گریه کنمت یادم بره دیگه قرارنیست داشته باشمت؟ چقدر گریه کنمت عزیزم چقدر؟

یعنی دیگه منتظر نباشم توام درستش کنی؟= )

باورم نمیشه این آخرین حرفاییه که دارم میزنم و از فردا دیگه هیچ امیدی برای برگشتن به این نقطه نیست.چکار کردید با ما و دلامون آخه مگه قرار نشد که همیشه کنارهم بمونیم= ))) توام که ولم کردی و رفتی

وای اصلا نمیتونم ادامه بدم یه چیز بزرگ رو قفسه‌ی سینم سنگینی میکنه = )

امیر و رهامِ ماکان... از این به بعد عزیزای دور زندگیم تا ابد بابت حضورتون به این شکل ازتون ممنونم، بابت احساسات عمیقی که هدیه دادید، بابت مهر بی نهایتتون. برای همه‌ی روزایی که شاید خودتون هیچوقت نفهمیدید اما ناجی بودید و من رو از لحظه هایی برگردوندید که باورم نمیشد و نمیشه. ممنونم که یادم دادید امید پررنگ ترین بخش وجود هر آدمیه و آدم به همین امیده که زنده‌ست و تا به امروز با همین حرف زدم تو دل زندگی و وسط تاریکی هم نور دیدم. ممنونم که یادم دادید زندگی کنم و قدر همین لحظاتی که دارم و بدونم و مرسی که باعث شدید دووم بیارم اون روی بچه پرروی تو وجودم خاموش نشه. حضور شماها بود که بهم فهموند از تلاش دست برندارم و تا ته چیزی که دوسش دارم برم و رهاش نکنم. نمیشه ده سال و توی یه شب خلاصه کرد اما من با وجود شماها بود که آدم خوبی بودم و نمیدونم از امشب به بعد بدون حضورتون توی زندگیم چه اتفاقی میفته: ) تا ابد بهتون خیلی چیزا رو مدیونم و دوستون دارم🫂❤️🖤