ошини ичида тоши борлигини уқтирмади.
— Қайтангга ҳе урган,кӯзларини кӯкартирган қӯлларинг синсин! Жувормаккина бӯлиб ӯл! деб куёвини қарғади.
— Тор қорнимга сиққан, кенг ховлимгаям сиғасан ,—деди.
—Қайни опани кетмас бӯлиб қайтиб келгани укасини хотинига хуш ёқди.Тӯғрида эр қаерда бўлса, хотин ҳам ӯша ерда бӯлиши керак!
—Тагида қӯш машинаси бӯлса— ю,эри чарчаганини иши кӯплигини баҳона қилиб шаҳардаги икки хонали квартирасида тунаб қолса!
—Энди яхши бӯлди қайни опаси онасига қараб ӯтиради. Келин эса шаҳардаги уйига эрини олдига кӯчиб кетади.Аллақачон кетарди— ю,лекин қайнонаси оёғига кишан бӯлиб турганди— да...
— Фарход хотини билан ярашиш уни ва қизини уйига кайтариб олиб кетиш учун бир неча маратоба келди, лекин Зилола — мен сизни боққунча онамга карайман! Укамни топгани бизга етади ё укам билан тижорат қиласиз ё биз кайтиб бормаймиз! ,деб хар гал бир сӯзни такрорлайверди.Ӯзи қишлоқдан катнаб ишига бориб келар укаси худди у хохлаганидек опасини оғзидан чиқканини мухаё қилиб берарди. На кийинишдан на еб ичишдан ками булмаган Зилола шундай килиб кунини ӯтказиб яшаб юраверди.
Секин аста Фарход қайнанасиникига қатнашдан зерикди. Қайнисини олдида паст кетгиси келмади,олий маълумотли дипломи бӯла туриб тижорат қилишдан бош тортди. Нихоят у сабрсизлик билан кутган кунлар етиб келди.
Фарход туман хокимига муовун бӯлиб ишга тайинланди.
Зилола ҳам қишлоқдан шаҳарга қатнаб ишлаб чарчади. Уй ишлари, касал онасини парваришлаш, яна ишга бориш.
— Уни ҳам орзуси ушалди.Ӯзидан 15 ёш катта 3 қизни турмушга узатган неварали хотини ӯлган бой эркакдан совчи келди.
—Улар учрашадилар!
—Куёв бӯлмиш ёши Зилоладан анча катта бӯлишига қарамай, хаётда қийналмагани шундоққина уни юзидан билиниб турарди.— У Зилола орзу қилган шахзодани ӯзи эди.
Икки уч бор учрашганидан кейин Зилола қолган умрини шу эркак билан боғлашга ахд қилди,лекин минг афсуслар бӯлғиси эр Зилолани қизига оталик қилолмаслигини, ӯзини қизлари— ю,невара қизлари етарли эканлигини агар Зилола унга ӯғил туғиб берса маликалардан кам яшамаслигини айтгандан кейин Зилола иккиланиб икки ӯт орасида қолди.
— Бошига келиб қӯнган бахт қушини чӯчитиб учириб юборишдан қӯрқиб бор гапни онасига айтганди. Онаси хеч иккиланмасдан— қизинг мен билан қолади балки кейинчалик олиб кетарсан! ,деб маслаҳат берди.
— Дилшод онда сонда байрамларда келиб қизидан хабар олиб кетарди,совға салом билан уни мурғак кӯнглини кӯтариб турарди. У хам уйланиб фарзандли бӯлгач оёғини узди.
—Орадан тӯрт йил ӯтди Шахло гӯёки бирданига катта бӯлиб қолгандек эди гӯё. Катта ховли касал бувига қараш миттигина Шахлони зиммасига қолган эди.
Зилола ҳам ха деганда келиб онаси— ю,қизидан хабар олиб кетишга имконияти йӯқ,бой эри,,қаттиқ ерда сув туради "деган мақолга амал қиладиганлардан эди.
— Шахлони кӯнглини,,соғинч "дарди кун сари эзиб бораверарди.
— Бувиси қаттиқ оғриб қолганда Шахло оркали ён қӯшниси Хосият опани чақиртирди.
—Хосият опа жуда меҳрибон,ширин сӯзда бир пастда бувисига укол қилди, уйларидан— қизлар пиширишганди!,деб чучвара чикариб бувисига қӯярда қӯймай едирди. Шунда бувиси йиғлаб Хосият опага— мен энди на ӯғлимга, на қизимга керакман,!—шундай пайтда Худойи мехрибон мени хузурига чақирса— ю,ӯша ерда тинчгина ётсам, деганини эшитиб қолди.
— Бувиси хамма нарсани билади, демак Худодан меҳрибонроқ инсон бӯлмас эканда...
— Шу куни Шахло кеч тушишини сабрсизлик билан кутди.
—Бувисини ухлаб қолганини кӯргач секингина оёқ учида юриб, уйдан чиқиб кетди У шу топда қаёқа кетаётгани билмас, қоронғиликдан қӯрқмасди фақат шуни билардики кетаверса барбир ӯша бувиси айтган меҳрибон Худо ни излаб топади ӯшанда қийналмасдан,ота— онасини соғинмасдан тинчгина бошқа болалардек ,ӯйнаб кулиб яшаши мумкинлигини.
—Ишдан шошиб чиқиб келаётган Ойниса катта йул четидан бир ӯзи кетаётган ёш қизчани кӯрди— ю,бошидан капалаги учиб кетди.
—Эээй қиз!
—Шахло овоз келган томонга бурилиб ҳам қарамай бир текистда юришни давом эттирарди.
—Эй қиз шошма!
—Ойниса қадамини тезлаштириб Шахлога етиб олди.
— Тӯхта қизим!— кеч бӯлганда ёлғиз қаёққа кетияпсан?
—Худони олдига!
—Нима?— Ойниса нотаниш қизчани дадил берган жавобидан сапчиб тушди.
— Отин нима