اَدهَم.

به رندوم‌ترین شکل ممکن دارم رندوم چیز تفت میدم، توجه نکنید.

اینجا نمی‌تونم اونی که می‌خوام باشم چون مال خودم نیست. اونجا که مال خودمه نمی‌تونم خودم باشم چون آدمای من نیستن؛ در یک بی‌تعلقی محض، گرفتار.

منهای اینکه نه شفافیت دارید نه صداقت -

درکنار صداقت شفافیت رو رواج بدین ؛

بنابراین دوری واجبه اگه سرت درد نمیکنه برا یه دوره سه ساله تراپی و بیست و هفتا ترومای جدید.

پارانویای مارو آدما تشدید می‌کنن.

اما یه فکت حقیقی هست اونم اینه که

البته با فاکتور گرفتن کارای تخمی خودت و اون چشم‌ ابرو مشکی مو فرِ

البته با فاکتور گرفتن کارای تخمی خودت و اون چشم ابرو مشکی مو فرِ

اینجا برای از تو نوشتن «آدمِ اضافی» زیاد داره عزیزم وگرنه کی می‌تونه تورو بیرون کنه از ذهنم؟!

آزادی بیانم داره برمیگرده چون دیگه فقط خودم و پاول موندیم

یجوری این مسئله‌ «به من نگو دوست دارم که باورم نمیشه» رو نرمالایز نمیکنید انگار فقط منم که باورم نمیشه.

و شماره شبا !

راه ارتباطی فقط کائنات 📥

بدین منوال

ببینم کی موزیک خوبهِ امشبو میفرسته

قلبی که میزنی بهش پتک، قبلاً زدن خراب کردن.

چه‌قدر انسان تنهاست. از غم‌ها موسیقی از امیدها واژه‌ای از زندگی شعری و از آدمی خاطرات می‌ماند.

تنهایی، سزای سکوت دربرابر رنج‌هاست.

Only darkness knows how bright the moon is.