hermit

‏آدم درست توی زندگی اینجوریه که میگه حالا درسته دلخور و قهریم دلیل نمیشه کنارت نباشم و حواسم بهت نباشه.

کاش تو معده درد بودی هیچ وقت ولم نمی‌کردی.

من بلد نیستم قهر کنم؛ ولی اگه قهر کنم واقعا میرم و دیگه ام بر نمی گردم، میرم برای همیشه و پشت سرمم نگاه نمیکنم، چون اونقدری اهمیت و فرصت دادم، اونقدری خوب بودم، اونقدری عیب های آدمی که دوستش داشتمو نادیده گرفتم، که از این نظر هیچ عذاب وجدانی ندارم، من میرم ولی مطمئنم اون آدم میمونه با یه تصویر غیرقابل دسترس از آدمی که همه جوره هواشو داشته!

صرفا چون یه‌نفر دوستون داره به این معنا نیست که بهتون نیاز داره، جوگیر نباشید.

اگه ورژن پر حرفمو دیدی بدون خیلی دوست دارم.

اگر من بخشی از افسانه تو باشم روزی به من باز خواهی گشت.