t e l e p a t h テレパシー能力者 ᓷᓺᓺᕿᔍᕣᒔᖍ

در بسط انتقاد از سنت دکارتی (سنت انسان‌گرایانه و دوگانه‌‌باوری که از «خود» شروع می‌کند)، کتابِ The Philosophy of Matter: A Meditation از Rick Dolphijn را معرفی می‌کنم. این کتاب با نثر ساده و شیرین‌اش و با ارجاعات به آثار ادبی مختلف (به خصوص آثار موراکامی) سنت انتقادی دکارتی را نقد می‌کند و (به شکل ساده و با تمرکز به چند وجه مختلف) توضیح می‌دهد که چرا علوم انسانی در دهه‌های اخیر از چنین سنتی فاصله گرفته است و در عوض سنت پسا-انسان‌گرایانه و یگانه‌باور اسپینوزایی را مناسب‌تر از سنت دکارتی می‌داند. این کتاب می‌تواند مقدمه خوبی نسبت به پیچش Neo-Spinozist ای که در فلسفه قاره‌ای رخ داده است باشد و تصور ذهنی شما را از علوم انسانی مدرن تغییر دهد. البته من در حق این کتاب دارم کم‌لطفی می‌کنم; این اثر توضیح یا تحلیل نیست، بلکه تاملاتی ادبی است که با توضیح و تحلیل همراه شده است. در این تاملات خواننده تشویق می‌شود که به کمک تخیلات، جهان‌بینیِ بدیع و زندگی‌آفرینی نسبت به زندگی داشته باشد و به کمک این جهان‌بینی، سنت «دیگری»آفرین دکارتی را که دنیای ماتریالیستی (به خصوص بدن) را خار می‌انگارد مبارزه کند. فصل‌های کوتاه ولی منسجمی که با نثر شفاف و روان این کتاب عجین شده است، موجب می‌شود که این کتاب را به همه معرفی کنم; خصوصا به کسانی که با فلسفه و تئوری نامانوس هستند. تاملات زیبا و جالبی بر ارتباط‌های دلوزی-اسپینوزایی و طرح یک تئوری تازه برای دنیای متفاوت (اسم سری این کتاب‌ خود گویاست: Theory in the New Humanities)

ارسالی از Kdjsksbks  فقط یه ایرانی حقیر می‌تونه راجع به اسپینوزا، آن بزرگواری که به خاطر عقاید رادیکالش از جامعه یهودیت طرد شد و حتی یک بار هم علیه‌اش چاقوکشی شد، همان کسی که چندین بار پیش‌نهاد تدریس فلسفه بهش داده شد ولی ردش کرد تا متواضعانه به ساخت لنزهای با کیفیت برای دانشمندان بپردازه (و در آخر هم احتمالا از پس گرد لنزتراشی فوت کرد)، همان نابغه‌ای که با سیستم طبیعت‌گرایانه‌اش بر افکار کسانی مثل انیشتین تاثیر ژرف داشت و با متافیزیک یگانه‌انگارش بارها در برهه‌های مختلف تاریخ انقلاب فکری ایجاد کرد (از جمله نئواسپینوزیسم چند دهه اخیر) و از جدی‌ترین فیلسوفان اخلاق است چنین نظری داشته باشد. جدا از اینکه از لحاظ تاریخی چنین متنی کاملا اشتباه است، از لحاظ ارزش‌شناسی گویای خیلی مطالب است. جدا که این خاک لایق برآمدن شارلاتان‌هایی مثل جواد طباطبایی است!

"Oh you're a front-end developer? You mean one of those «برای دریافت کد قالب وبلاگ با تم آبی روی ادامه مطلب کلیک کنید»؟ Cool bro"

Unlike you blue-haired liberal zoomers I don't use Google Drive. I upload my stuff at persiangig and 4shared (wait 30 seconds before downloading)

Found one of their songs in .wma with the size of only 466KB at the edges of the internet (Persiangig)

یکی از Lost Media های عجیب اینترنت فارسی، ترانه‌های یک گروه رپ متشکل از دو رپر به اسم‌های چنگیز و تیمور بود. چیز زیادی ازشون یادم نمیاد فقط این که اگر درست در خاطرم مونده باشه پرسونایی رو تشکیل داده بودن مثل Madvillain و این که چنگیز MF DOOM گروه بود و از پادشاهی و فرمان‌روایی و تاخت و تازهاش و احتمالا تجاوزش به نیاکانمون می‌گفت. الان که دقت می‌کنم می‌بینم همون بهتر که Lost Media باقی موند.

کدوم FIFA یا ‌PES براتون خاطره‌انگیزتر بوده؟

One of the most surreal pics I've found

DDR 1 Intel Pentium IV 2.8 GHz RAM 2 GB Graphic VRAM 256 MB

ِ

Peak minimalist graphic design