به راه خود.
Открыть в Telegram
92
Подписчики
Нет данных24 часа
Нет данных7 дней
Нет данных30 дней
Архив постов
قوای روحی و جسمیمون رو در جنگ با خستگی باختیم، تنها چیزی که از ما باقی مانده، خشمیست که توسط پوچی حبس شده.
هیچگاه رویایی نداشتیم، اگر هم داشتیم، آن بخش از ما که گمان میکرد رویایی نخواهیم داشت، آن هوس تازه جان گرفته را به آتش میکشید.
درون خود را مانند زخمی باز کرد. تمام وجود خورد را دید: افکار، افکارِ درباره افکار، افکارِ درباره افکارِ ناشی از افکار.
-ژان پل سارتر
میگویند، تنها صداست که میماند. روزها گذشت و فهمیدیم، از ما حتی صدا هم نمیماند. صدا هم رفتنیست.
We're all just doing our best, Repeating, "There's nothing left" That's why we weed out the wonderers, Maybe there's virtue in emptiness, But I still drown in distress, When the leaves fall in the spring.
