~ Nothing ~

من خیلی آدمِ "حواسم به همه جزئیات رفتاریت هست اما خودمو به اون راه میزنم" ای هستم.

💜.

مجتبی شكوری هم حرف جالبى زد؛ براى دوست داشتن يه زن بايد مَرد بود نه پسر بچه.

‏عصبانیت من کوتاهه، سطحیه و بسیار تبخیرپذیر. دلشکسته شدنم اما طولانیه، عمیقه و مقاوم.

‏حالا کار از کار گذشته و دیگه نمیشه کاری کرد ولی واقعا من و روحیه‌ی نازنازیم لایق تجربه‌ی این همه اتفاق بد تو زندگی نبودیم.🎀🌪

‏پسرا بهت میگن «جوجه» و بعد ولت می‌کنن گربه بیاد ببرتت.🐥

اشتباهی که بیشتر از یک بار تکرار بشه، انتخابه.

میانه‌ی راه ایستاد و از خودش پرسید: یعنی تمام زندگی همین است؟ «همین تحمل کردن‌ها، صبر کردن‌ها و دوام آوردن‌های اجباری؟»☁️🪐

هر موقع ندونستی کجا بری، بیا بغل من.

ازت میگیرم حس بهتر:)

بی احترامی هیچوقت از من شروع نمیشه همیشه، پاسخ رفتاری بوده که قبلش دریافت کردم.

آنقدر قشنگ مادری کردی که هیچ وقت به مادر کسی نگفتم کاش مادر من بود :)

من شخصیتم حساسه، ضعیف نیستم در حال گریه کردن هم میتونم با خاک یکسانت کنم.

دست هایی که برای آزادی مشت نمی‌شوند، برای گدایی دراز خواهند شد.

جوری تو زندگیتون تلاش کنید که برسید به اینجا که شایع میگه: «میخوام اون روزو ببینم به چشم که نگی سرنوشت؛ بگی با دست نوشت!»