“𝐒𝟐𝟐𝐬𝐡”

دیگه به خودمم اعتماد ندارم، آدما که جای خود دارن.😂

مثل روانشناسا حرف میزنم شبیه روانیا عمل میکنم:)

Night🤍

همچیز درست میشه الان نه ولی شاید بعدا

‏حد وسطم رو گم کردم. نه با آدم‌ها حس بهتری دارم، نه با تنهایی به توافق می‌رسم. نه حوصله شلوغی رو دارم، نه با سکوت خونه کنار میام. نه انرژی کافی برای حرف زدن دارم، نه با خودخوری حس راحتی دارم. بعضی روزها به معنای  واقعی کلمه از کادر زندگی خارج می‌شم.

بزرگ شدن شاید همون لحظه‌ای باشه که میفهمی باید تنهایی مسیر زندگیت رو بری.

دلیل به فرجام نرسیدن خیلی از ‎روابط عاطفی، چیزایه که همون ابتدا متوجه‌شون شدی، ولی بخاطر طغیان عشق، هیجانات، ترس، ضعف و وابستگی، به رو خودت نیاوردی! همه چی تکرار میشه، تکرار، تکرار

دنیا میچرخد، صحنه ها تکرار میشوند و نقش ها جا به جا .

هر اندازه وقت بذاری تا دیگران رو خراب کنی، همان اندازه وقت کم میاری تا خودتو آباد کنی🤍

𝗯𝗲 𝘁𝗵𝗮𝘁 𝗽𝗲𝗿𝘀𝗼𝗻 𝘄𝗵𝗼 𝗱𝗼𝗲𝘀𝗻'𝘁 𝗻𝗲𝗲𝗱 𝗮𝗻𝘆𝗼𝗻𝗲 اون‌ آدمی باش که به هیچکسی احتیاج نداره.

‏یه بحث تو روانشناسی هست به نام خلا عاطفی یا احساسی؛ به مواقعی میگن که فرد نه خوشحاله نه ناراحت، نه امید داره نه انتظار، نه به دنبال پاسخی برای این حالتشه نه هیچی، نه چیزی خوشحالش می‌کنه نه برعکس خیلیامون دقیقا تو همین وضعیتیم.

انسان ها دو دسته اند: بعضی از انهارا هرچقدر که بیشتر میشناسی،بزرگتر می شوند و بعضی هارا هرچقد که بیشتر می شناشی حقیرتر