«آبنبات هل دار »

بشنو این نی چون شکایت می‌کند از جدایی‌ها حکایت می‌کند کز نِیِستان تا مرا بُبریده‌اند در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند سینه خواهم شَرحه شَرحه از فراق تا بگویم شرح درد اشتیاق هر کسی کو دور ماند از اصلِ خویش باز جوید روزگارِ وصل خویش من به هر جمعیّتی نالان شدم جفت بدحالان و خوش‌حالان شدم هر کسی از ظّن خود شد یار من از درون من نجُست اسرار من

مثنوی معنوی / بخش اول سرآغاز

سلاماً لكل من يجد الهدوء في خلوته ووحدته...

«سلام بر کسی که "آرامش" را در خلوت و تنهایی خودش پیدا می‌کند..!»

گفت: از دور که به خودت نگاه می‌کنی چه می‌بینی؟ گفتم: کسی که از بی‌چارگی صبور شد، و از دوام آوردن قوی‌. @baycot ✅

درد این است که ما از این غم نمی‌میریم.

آن‌چنان دلتنگ توأم که دلم می‌خواهد دست بکشم به تمام کوچه‌هایِ این حوالی آنجا که ردپای تو درمیان است. - صالح‌علاء

و سلام بر آنها کـه در دیدار اندکــ اند، و در یاد بسیـار...

محمود درویش

«میانه‌ی راه ایستاد و از خودش پرسید: یعنی تمام زندگی همین است؟ همین تحمل کردن‌ها، صبر کردن‌ها و دوام آوردن‌های اجباری؟!»

این شعر شمس لنگرودی برای آرامش قلبت: . آرام باش عزیز من آرام باش. حکایت دریاست زندگی، گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک، ترشح شادمانی، گاهی هم فرو می‌رویم، چشم‌های‌مان را می‌بندیم، همه جا تاریکی است. آرام باش عزیز من آرام باش دوباره سر از آب بیرون می‌آوریم و تلالو آفتاب را می‌بینیم درست از همان سويى كه نيازمندش هستیم!