«آبنبات هل دار »
Открыть в Telegram
1 389
Подписчики
-424 часа
-187 дней
-4830 дней
Архив постов
1 389
ببخش اگر که با خیال بودن تو زنده ام
اگر تو را نبردم از یاد
ببخش اگر که از امید دیدن تو گفته ام
به آرزوی رفته بر باد
تویی تمام ماجرا که رفته ای ولی مرا
به حال خود نمیگذاری...
1 389
Every mornin', I glared at you with storms in my eyes
How can you say that you love someone you can't tell is dyin'?
I sent you signals and bit my nails down to the quick
My face was gray, but you wouldn't admit that we were sick....
1 389
افسردگی گاهی شبیه سیمخارداره
نه اینکه بخوای آدمها رو زخمی کنی، فقط... نمیتونی نزدیک کسی باشی چون خودت زخمیتر از همهای
بعد، شبیه خار میشی درد هنوز هست، ولی خستهتر دفاعیتر...
آرومتر که بشی، تبدیل به یه شاخهی خشک میشی
بیاحساس، بیانرژی، بدون اشتیاق. انگار دیگه چیزی تو دلت نمیمونه...
فقط خستگی
ولی میخوام یه چیزی بدونی
همون شاخهی خشک، اگه فقط یه قطره نور ببینه، یه ذره امید...
میتونه شکوفه بده
تو شکسته نیستی
تو در حال عبوری
و این عبور، حتی اگه آروم و بیصدا باشه، هنوز زندهست
افسردگی پایان تو نیست....
اون فقط یکی از فصلهای توست که یه روز شکوفه زندگی در قلبت ریشه میدود و وارد ریتم های آواز زندگانی میشوی ...🌱
1 389
Repost from روزمرگیهای یک رواندرمانگر
گفت: خیلی روزها میبینم و حس میکنم که با از دست دادناش کنار اومدم، اما بعضی روزها... انگار همین دیروز اتفاق افتاده. انگار همین دیروز بوده که بزرگترین تکهی قلبم ازم جدا شده.
گفتم: سوگ یک خط مستقیم نیست؛ بعضی روزها انگار به اول راه برگشتی. اشکالی نداره. هر قطرهی اشک، بخشی از التیامه، حتی اگه سالها بعد جاری بشه.
