«آبنبات هل دار »

«کسی که مولوی را قدری بشناسد، حافظ را قدری بخواند، خیام را گهگاه زیر لب زمزمه کند، و تک‌بیت‌های ناب صائب را دوست بدارد، چنین کسی به درستی زندگی خواهد کرد. کسی که زیبایی نستعلیق شکسته، اندوه مناجات سحری در ماه رمضان، عظمت خوف‌انگیز کاشیکاری‌های اصفهان، و اوج زیبایی طبیعت را در رودبارک احساس کرده باشد، چنین کسی به درستی زندگی خواهد کرد. شاید سخت، شاید دردمندانه، شاید فشار، اما بدون شک به‌درستی زندگی خواهد کرد.»

نادر ابراهیمی

لایق تو کسی نیست؛ جز آن کسی که تو را انتخاب کند، نه امتحان... تو را نگاه کند؛ نه اینکه ببیند... تو را حس کند؛ نه اینکه لمست کند... تو را بسازد؛ نه اینکه بسوزاند... تو را بیاراید؛ نه اینکه بیازارد... تو را بخنداند؛ نه اینکه برنجاند... تو را دوست بدارد و بدارد و بدارد... ﺳﺎﺩﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ؛ ﺍﻣﺎ ﺳﺎﺩﻩ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﮑﻦ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ‌ﺍﺵ می‌کنی... ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩ؛ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﻧﮕﺮﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ کسی که ﺑﻪ ﺯﺧﻢ ﺯﺩﻧﺖ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ... ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻫﺮﮒ ﺣﯿﺎﺗﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ یافتی... ﻭ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ که ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺍﺭﺯﺵ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ ﺍﺭﺯﺵ‌ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ... ﮔﺎﻫﯽ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ...✨️

/نامه ی ارنستو چه گوارا به معشوقه اش

«هربار که نگاهت می‌کنم، جمله‌ای آشنا به ذهنم خطور می‌کند. در این سرزمین، چیزی هست که ارزش زندگی کردن دارد!»

محمود درویش

به وقت ۲۰ فروردین ۱۴۰۳ بعد دانشگاه + دیدن رفیق دوران کودکی و البته دوره ی دانشجویی >>>> نشسته بودیم تو کافه سوره مهر یه دفعه یه نامه بالا سرمون که درمورد دوستی بود دقیقا اول حرف اسم هامون پایینش زده ✨️🥹