آغوشِ ماهـ

سازگاری بیش از حد شمارو بی‌ارزش میکنه.

عزیزم صداتو برای من نبر بالا فرق منو بیمار روانی فقط اینه که اون تو تیمارستانه و من آزادم🎀

‏خاطراتی که آدم‌هایش رفته‌اند، دردناکند ولی خاطراتی که آدم‌هایش حضور دارند اما شبیه گذشته نیستند به مراتب، دردناکترند. @baycot 💠

فاصله ی منو تو مثل فاصله ی فروردین و اسفنده همونقد دور،همونقد نزدیک.

معلومه که فراموشم میکنی وقتی هیچ زخمُ دردی از من روی قلب و روحت نیست.

تو دختریو که خودشو مجبور کرده دیگه آدم ِ موردِ علاقه‌شو دوست نداشته باشه رو نمی‌تونی اذیت کنی...

دُختر نیستی که بفهمی

من میگم ناراحت نشدم ولی یهو به خودم میام میبینیم نصف شب زل زدم به یه گوشه و دیگه پوستی واسه لبم نمونده.

من با تمام زن‌ها فرق دارم ؛ گل‌های پیراهنم هیچ‌وقت پژمرده نمی‌شوند . .💆🏻‍♀️

من همیشه حرف‌هایی را به دیگران زدم، که خودم بیشتر از همه؛ نیاز به شنیدنِ‌شان داشتم... @baycot 💠

خوب بودیم تا وقتی که وابسته چیزی شدیم که برای ما نبود.

خواب همه چیزه و من یه بی همه چیز .

تمام اون لحظاتی ک وانمود کردم نگاهت نمیکنم ؛ حواسم بهت بود. !

به عنوان کسی که یه تایمی خیلی بقیه رو درک‌کرده میگم نون تو‌گاو بودن و درک نکردنه!

حس میکنم اون قسمت از مغزم که باهاش میتونستم آدما رو تحمل کنم رو از دست دادم.

درسته که نجات دهنده تو آیینه‌ست، ولی اونی که کنار آینه ایستاده هم مهمه. اونی که دستشو چِفت انداخته تو دستت و لمس و آغوش. اونی که ضربان نبضِ دستش، بهت جرئت میده تا مردمک‌ چشماتو واضح‌تر باز کنی. نجات دهنده هم خودتی، هم اونی که کنارت ایستاده. ترکیبِ تراز و دوست‌داشتنی.

‹ ای کاش چشمات تا ابد مالِ من بود . . ›