Notre espace

شریف...

وقتی از خانواده دور باشی می‌فهمی دلتنگی یعنی چی. بری خرید حتی در حد سوپرمارکت و میوه‌فروشی، می‌بینی چقدر پول درآوردن و خرج کردنش سخته؛ فقط مامان بابات آسونش کرده بودن. وقتی دوبار آشپزی کنی ببینی چقدر ذهنت درگیر میشه، جزییات مهمه، وقتت رو می‌گیره؛ قدر غذاهای مامانت رو می‌دونی و الکی ایراد نمی‌گیری. بعدم وقتی می‌بینیشون و برمیگردی خونه، دقت می‌کنی توی رفتارشون و می‌فهمی چقدر قشنگن اما انقدر جلوی چشمت بودن توجه نکردی. مثلا من الان توی مهمونی که همه حرف می‌زنن فقط حواسم به خنده‌های مامانم و مدل حرف زدنشه. واقعا قشنگه.

هم‌کوپه‌ای‌۱ خطاب به ۲: موخواستوم بُروم کنسرت ادل به همه گفتوم هم هیشکی نیآمد! بی‌ذوقا! هم‌کوپه‌ای۲: به مو موگفتی میآمدوم! قیافه من و کیارش:😨

نورالرضا بهترین قطار رفت‌وآمد بین مشهد و تهرانه.

امروز درس‌مون سرکلاس دانشگاه خاندان چن‌چی بود و رجوع کردم به این متن. درود بر صالح نجفی.

در راستای «هرکاری کردن به جز خوندن برای میان‌ترم» ناهار مرغ ربی درست کردم و الانم دارم برای اولین بار کوکو سیب‌زمینی درست می‌کنم! البته فکر کنم خراب کنم...

دارم هرکاری می‌کنم که برای میان‌ترم اخلاق اسلامی نخونم. مثلا این‌که پوستر آماده کنیم برای برگزاری ترم جدید کلاس تئوری موسیقی و سلفژ کیارش 😃 (به منم دستمزد می‌ده).

جُز آسْتان تواَم در جَهان، پَناهی نیست سَرِ مَرا به‌جُز این دَر، حَوالِه‌گاهی نیست عَدو چو تیغ کِشَد، مَن سِپَر بیندازَم که تیغِ ما، به‌جُز از ناله‌ای و آهی نیست چِرا زِ کویِ خَرابات روی بَرتابَم؟ کز این بِهَم به جَهان، هیچ رَسْم و راهی نیست زَمانِه گَر بِزَنَد آتَشَم به خَرْمَنِ عُمْر بِگو بِسوز که بَر مَن به بَرْگِ کاهی نیست غُلامِ نَرْگِسِ جَمّاشِ آن سَهی سَرْوَم که اَز شَرابِ غُرورش به کَس، نِگاهی نیست مَباش دَر پِیِ آزار و هَرْچِه خواهی کُن که دَر شَریعَتِ ما، غِیْر اَز این، گُناهی نیست عِنان‌کِشیده رُو اِی پادْشاهِ کِشْوَرِ حُسن که نیست بَر سَرِ راهی که دادخواهی نیست! چُنین که از همه‌سو، دامِ راه می‌بینَم بِهْ از حِمایَتِ زُلْفَش، مَرا پَناهی نیست خَزینِهٔ دِلِ «حافظ» به زُلْف و خال مَدِه! که کارهایِ چُنین، حَدِّ هَر سیاهی نیست

دیوان حافظ، غزل شماره ۷۶.

این یلدا خونه‌مون نبودیم چون من فردا امتحان میان‌ترم اخلاق اسلامی دارم! (آخه کدوم آدم عاقلی دی‌ماه میان‌ترم می‌گیره!) دیشب حافظ نداشتیم پس با کتاب خیامِ کیارش سعی کردیم فال بگیریم. این رباعی دراومد:

ابر آمد و باز بر سر سبزه گریست بی بادهٔ گل‌رنگ نمی‌باید زیست این سبزه که امروز تماشاگه ماست تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست!

امروز که قهوه گرفتیم از مِلو ولیعصر، بهمون این کاغذ رو دادن که داخلش یه تیکه از شعر حافظ بود. به عبارتی فال‌مون رو ملو گرفت! روی قهوه‌هامونم استیکر چسبوند. این پیام تبلیغی برای ملو نیست؛ اما اگه تبلیغی هم شد و رفتید قطعا دعامون می‌کنید.

کل دانشگاه رو داریم دنبال دانشجوهای ورودی خودمون می‌گردیم که امضا جمع کنیم برای آوردن سه تا استاد خوب برای سه تا کارگاه. اگه اینم جواب نده، این دانشگاه رو آتیش می‌زنم.

و این

و

و این

عاشق این شدم

این هم ۲۵ تا از جلدهای این مجموعه David Gentleman (b. 1930)

«سفارشِ هانس اِشمولر این بود که جلدها باید رنگی باشند و درونمایه و حسِ کلی هر نمایشنامه را بازتاب دهند، اما نباید به گونه‌ای باشند که گویی پیشنهادی برای نحوه اجرای صحنه‌ایِ اثر ارائه می‌دهند. هرگز به ذهنم خطور نمی‌کرد که کسی آثارم را به عنوان نقاشی جمع‌آوری کند یا به نمایش بگذارد. خواستِ من این بود که کارم دیده شود؛ اینکه یک نسلِ کامل از دانش‌آموزان در سنی که تأثیرپذیر هستند، این جلدهای شکسپیر را ببینند. طراحی‌ها طی حدود ده سال و هم‌زمان با نوبتِ تجدید چاپ نمایشنامه‌ها انجام می‌شدند. روی‌هم‌رفته، کار روی شکسپیر مسیری طولانی و سخت بود... در پایان، این کار هرگز کاملاً به سرانجام نرسید — خبری از طراحی برای هملت یا غزل‌ها (Sonnets) نشد — و یک روز با دیدن اینکه هنرمند دیگری ادامه مجموعه را در دست گرفته، در کتاب‌فروشی کمی غافلگیر شدم. یادآوریِ اینکه «هیچ چیز ابدی نیست»، درسی آموزنده بود. با این حال، خوشحالم که همکاریِ طولانی‌مدت من با انتشارات پنگوئن عملاً با چنین وظیفه ارزشمندی پایان یافت و اینکه نسلی از دانش‌آموزان، حداقل یکی از جلدهای مرا دیده‌اند. David Gentleman (b. 1930)

در سال ۱۹۶۷، انتشارات «پنگوئن» به تصویرگر انگلیسی، دیوید جنتلمن، سفارش داد تا طراحی جلدِ سری جدیدی از نمایشنامه‌های شکسپیر رو به عهده بگیره. ۳۲ عنوانِ حاصل از این همکاری، یکی از متمایزترین و موفق‌ترین مجموعه‌های هنری در تاریخ این شرکت به شمار می‌ره. هر طرح، صحنه‌ای برجسته از یک نمایشنامه خاص رو از طریق طرح‌های حکاکی روی چوب به سبک قرون وسطایی به تصویر می‌کشه. عنوان‌هایی با فونت «هلوتیکا»یِ ضخیم. David Gentleman (b. 1930)

بحث مالیخولیا شد و مالیخولیای آلبرشت دورر.