تسکین دل

قبلاً معیار روشنی برای انتخاب آدم‌هایی که دوروبرم بودند نداشتم. گاهی گستردگی دانش و اطلاعات یک نفر مرا جذب می‌کرد، گاهی هوش و حاضر‌جوابی‌اش، یک وقت فصاحت و خوش‌صحبتی‌اش، و زمانی هم تلاش، پشتکار و سخت‌کوشی‌اش؛ و معیارهای دیگری از این دست که آدم را به نزدیک شدن به کسی و همکاری با او متمایل می‌کند. اما وقتی دوباره به قرآن رجوع کردم، دیدم معیار کاملاً روشن است: صداقت و راستی. خداوند می‌فرماید: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ} «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا پروا کنید و با راستگویان باشید.» با خودم گفتم: خداوند به ما دستور داده با چه گروه‌های دیگری باشیم؟ در قرآن جست‌وجو کردم و با شگفتی دیدم تعبیر «با ... باشید» در قرآن، جز دربارهٔ راستگویان نیامده است. وقتی بیشتر فکر می‌کنی، می‌بینی واقعیت زندگی هم همین را تأیید می‌کند: صداقت، اصل و هستهٔ هر رابطه است؛ چون اگر صداقت نباشد، اعتماد از بین می‌رود، و وقتی اعتماد نباشد، دیگر هیچ بستر محکمی وجود ندارد که بتوان بر آن یک رابطهٔ مثبت و پایدار بنا کرد. پس مبادا ویژگی‌ها و توانایی‌های آدم‌ها تو را مجذوب کند، اگر از دلی صادق سرچشمه نمی‌گیرد. بله، می‌توانی با چنین افرادی رابطه داشته باشی و از توانایی‌ها و امتیازهایشان بهره ببری، اما نگذار همین امتیازها تو را وسوسه کند که آن‌ها را وارد دایرهٔ نزدیک زندگی‌ات کنی. برای این دایره همیشه سخت‌گیر باش؛ و مراقب باش جز آدم‌های صادق و راستگو کسی وارد آن نشود. ✍ نایف بن نهار @taskin_dell

اگر به هر دلیلی نمی‌توانی همهٔ اذکار صبح و شام را بخوانی، دست‌کم این سه ذکر را صبح و شام از دست نده: ۱.«بِسْمِ اللهِ الَّذِي لَا يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ، وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» (۳ مرتبه) ۲.«أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ» (۳ مرتبه) ۳.«رَضِيتُ بِاللهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلَامِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ ﷺ رَسُولًا» (۳ مرتبه) 🌅 و صبح‌ها نیز این ذکر را همراه با آن‌ها بخوان: «سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ، عَدَدَ خَلْقِهِ، وَرِضَا نَفْسِهِ، وَزِنَةَ عَرْشِهِ، وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ» (۳ مرتبه) اذکار، دژ محکم تو، سپر استوار تو و گنج ارزشمند تو هستند. @taskin_dell

+سرت رو بالا بگیر رفیق. واقعا خیلی چیزها تقصیر تو نیست. تقصیر تو نیست که دویدی، جنگیدی، تلاش کردی و نشد💔 @taskin_dell

«دلت را با نادیده گرفتنِ بعضی چیزها آرام کن، و خودت را با بی‌اعتنایی راحت کن، و بگذار هر چیزی مسیر خودش را طی کند. چرا که گاهی تو توانِ تغییر چیزی را نداری، جز اینکه صبر کنی. و بدان که راهی جز صبر نداری؛ زیرا همه‌چیز به خواست و تقدیر خداوند پیش خواهد رفت.» @taskin_dell

"بعيداً عن طمعي بالجنة وخوفي من النار أريد حقاً رؤية الله أريد أن أرى من ذا الذي لطالما آنَسَ وحشَتي وفكَّ كُربَتي وآمَنَ روعاتي ودبَّرَ حياتي من ذا الذي آوانا حينما جافونا من ذا الذي شفانا وأطعمنا وسقانا من غير حولٍ منا ولا قوة اللهم لا تحرمنا لذة النظر لوجهك الكريم" «فارغ از طمع و اشتیاقم به بهشت و ترسم از آتش جهنم، واقعاً می‌خواهم خدا را ببینم. می‌خواهم ببینم آن کسی را که همیشه در تنهایی و وحشتم مونس من بود، گرفتاری‌هایم را برطرف کرد، ترس‌هایم را به آرامش تبدیل کرد، و زندگی‌ام را تدبیر و سامان داد. چه کسی بود که وقتی دیگران از ما دوری کردند، به ما پناه داد؟ چه کسی بود که ما را شفا داد، به ما غذا داد و سیرابمان کرد؛ در حالی که هیچ توان و نیرویی از خودمان نداشتیم؟ خدایا، لذت نگاه کردن به چهرهٔ کریمت را از ما دریغ مکن.» @taskin_dell

ظننت المشكلة في الفقْد فاتّضح لي أنها في التعلّق الزائد. «گمان كردم كه مشكل، در از دست دادن است! ولى برايم روشن شد كه در "وابستگىِ" بيش از حد است!» @taskin_dell

«همانا بخشش، روزی را کم نمی‌کند؛ بلکه باعث استمرار آن می‌شود و آن را افزایش می‌دهد! و شاید تو دریچه‌ای برای روزیِ شخص دیگری باشی؛ پس اگر دری را که میان تو و مردم است ببندی، خداوند نیز دری را که میان تو و خودش است، بر تو خواهد بست!

پیامبر ﷺ فرمودند:

«همانا خداوند گروهی از مردم را به نعمت‌هایی اختصاص داده است تا بندگان از آن نعمت‌ها بهره‌مند شوند. تا زمانی که آن نعمت‌ها را در راه دیگران ببخشند، خداوند آن را برایشان باقی می‌گذارد؛ اما هنگامی که از بخشیدن آن خودداری کنند، خداوند آن نعمت را از آنان می‌گیرد و به دیگران منتقل می‌کند.»» @taskin_dell

"كانتْ جدتي رحمها الله في كل مرة توقظنا لصلاة الفجر تقول : قوموا للصلاة لا نريدُ أن ينقص منّا أحد في الجنة"! «مادربزرگم، خدا رحمتش کند، هر بار که ما را برای نماز صبح بیدار می‌کرد، می‌گفت: بلند شوید برای نماز؛ نمی‌خواهیم کسی از ما در بهشت کم باشد!» @taskin_dell

- الـحياة قـصيرة جـداً لا تـستحق حـقداً ولا حـسداً ولا نـفاقاً غـداً سـوف نـكون مجرد ذكرى فقـط فـ احسنو نـواياكم واتـركو ذكرى طيبـة لمن عـرفكم وكـونو عباد الله محسنين زندگی خیلی کوتاه است؛ ارزش کینه، حسادت و دورویی را ندارد. فردا روزی ما فقط یک خاطره خواهیم بود. پس نیت‌هایتان را نیک کنید، برای کسانی که شما را می‌شناسند خاطره‌ای خوب به جا بگذارید و از بندگان نیکوکار خدا باشید. @taskin_dell

«از زیباترین سخنانی که درباره لحظات احتضار گفته شده است: خالد بن ولید در آخرین روزهای زندگی‌اش گفت: قرآن را برداشتم و آن را بوسیدم، و به آن گفتم: ما برای جهاد تو را رها کردیم!» @taskin_dell

"كُنْ أنتَ من يستخدمه اللهُ لجبرِ القلوبِ المنكسرةِ حتى ولو كنتَ أكثرهم انكساراً !" «تو همان کسی باش که خداوند او را برای التیام و جبران دل‌های شکسته به کار می‌گیرد؛ حتی اگر خودت از همه شکسته‌دل‌تر باشی!» @taskin_dell

في كل ليلة ثمة حلم أطول من الليل. «در هر شبی رویایی هست طولانی‌تر از خودِ شب.» @taskin_dell

«پس حتماً او را به زندگی پاک و نیکویی زنده خواهیم داشت.» زندگی پاک و نیکو آن‌طور که بعضی مردم تصور می‌کنند، فقط در امان بودن از مشکلاتی مثل فقر و بیماری نیست؛ بلکه زندگی پاک این است که انسان دلی پاک و قلبی آرام و سینه‌ای گشاده داشته باشد و به قضا و قدر الهی اطمینان و آرامش داشته باشد. اگر نعمتی به او برسد، شکرگزاری کند و این برایش خیر باشد؛ و اگر سختی و گرفتاری به او برسد، صبر کند و این نیز برایش خیر باشد. این است زندگی پاک و نیکو. @taskin_dell

«در زندگی چیزهای زیبایی هستند که به ما نمی‌رسند، آدم‌هایی هستند که دوستشان داریم اما قسمت ما نیستند، و چیزها و مکان‌هایی هستند که سهمی از آن‌ها نداریم. در این زندگی، هر کدام از ما ناچاریم از چیزی که دوست داریم محروم شویم.» @taskin_dell

منك الاهمال ومني البعد وسلاماً على مشاعرنا التي إنهارت. «از تو بی توجهی و از من دوری! و سلام بر احساسات‌مان که متلاشی شدند...» @taskin_dell

«و ما او را از پستان‌ها بازداشتیم.» موسی علیه‌السلام گرسنه و پر از شیر بود، اما آسیا (مادر رضاعی) می‌خواست به او شیر بدهد و فرعون می‌خواست او را ساکت کند. همه مشغول و گرفتار بودند؛ یکی پس از دیگری دایه‌ها می‌آمدند، اما هیچ‌کدام مورد قبول او قرار نمی‌گرفتند. در میان همه این اتفاقات، تنها کسی که دلش می‌خواست او را به مادرش بازگرداند، خداوند بود. همانا خداوند چیزی را نمی‌بخشد مگر اینکه در برابر آن چیز بهتری عطا کند، و دری را نمی‌بندد مگر اینکه در پس آن خیری بزرگ‌تر باشد. اگر خداوند رحمت خود را در هر حرام و حکمت خود را در هر منع و محرومیتی به ما می‌فهماند، راه برای ما روشن می‌شد! پس فرمود: «و ما او را از پستان‌ها بازداشتیم.» و نتیجه چه شد؟ «پس او را به مادرش بازگرداندیم.» یعنی چیزی که در ظاهر یک محرومیت و سختی بود، در حقیقت وسیله‌ای بود برای رسیدن به خیر و رحمت بزرگ‌تر از سوی خدا. @taskin_dell

«و بر آنچه به تو می‌رسد شکیبا باش؛ زیرا این از کارهای استوار و شایسته است.» ما در این دنیا بر اساس تقدیر و خواست الله متعال زندگی می‌کنیم؛ بیماری‌ای که به تو رسیده و نتوانستی از آن دوری کنی، و مرگی که حتماً به سراغت خواهد آمد، هرچقدر هم تلاش کنی، و شغلی که گمان می‌کردی آن را از دست خواهی داد، و ای پیامبر ﷺ، ببین چگونه دل‌ها را تربیت کردی: «بدان آنچه به تو رسیده، نمی‌توانست به تو نرسد؛ و آنچه به تو نرسیده، نمی‌توانست به تو برسد.» و حسن بصری می‌گوید: «ما در دنیا به‌خاطر آنچه دوست داریم، پاداش نمی‌گیریم؛ بلکه به خاطر صبری که بر آنچه دوست نداریم می‌کنیم، پاداش می‌گیریم؛ زیرا الله کریم است و بنده را به خاطر صبرش پاداش می‌دهد.» @taskin_dell

«ای زکریا، ما تو را به پسری بشارت می‌دهیم.» او پیرمردی سالخورده بود، و همسرش نیز نازا بود؛ اما او می‌دانست که اسباب و علل، مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهند، ولی خداوند بر اسباب و علل حاکم است. پس دست‌هایش را به دعا بلند کرد و گفت: «پروردگارا، از جانب خودت فرزندی پاک و شایسته به من عطا کن.» ناگهان دعایش اجابت شد: «ای زکریا، ما تو را به پسری بشارت می‌دهیم.» کسی که دلش را به اسباب وابسته کند، خداوند او را به همان اسباب واگذار می‌کند؛ و کسی که دلش را به خداوند وابسته کند، خداوند اسباب را برای او فراهم می‌سازد. @taskin_dell

هنوز هم سورهٔ کهف هر جمعه به ما یادآوری می‌کند که تدبیر و حکمت خدا فراتر از منطق و درک انسان‌هاست: اگر کشتی سوراخ نمی‌شد، غصب می‌شد! اگر آن پسر کشته نمی‌شد، باعث رنج و گمراهی پدر و مادرش می‌شد! و اگر دیوار برپا نمی‌شد، مال آن دو یتیم از بین می‌رفت! پس با هر سوراخ شدن، هر فقدان و هر نعمتی با یقین بگو: خدایا، در برابر چیزهایی که از حکمتشان آگاه نیستیم، به ما صبر عطا کن. @taskin_dell