Nocturne

I was so much more than what I had let myself believe. The weight of this knowledge felt both crushing and liberating.

–The Picture of Dorian Gray by Oscar Wilde

به شدت نیاز دارم کلی کتاب جدیدی که احتمالاً فقط به نخونده‌های قبلیم اضافه می‌شن بخرم.

منم همین‌طور. یک‌سری آدم‌ها هستن که وقتی کنارشون می‌شینی احساس می‌کنی پر از آرامش می‌شی، احساس می‌کنی از نگاهشون نور به چشم‌های تو وارد می‌شه و بعد از وقت‌گذروندن باهاشون می‌درخشی. آدم‌هایی که خوش‌صحبت هستن، به ازای انرژی‌ای که بهت می‌دن ازت توقع چیزی در مقابلش ندارن، آدم‌هایی که طعم چای‌نبات می‌دن. اون‌ها توی خلوت خودشون، خودشون رو ترمیم می‌کنن. یاد گرفتن که دنیا یه زمین بازی نیست که اگه ضربه خوردی بقیه رو هم بزنی زمین تا تنها مصدوم بازی تو نباشی. آدم‌هایی که توجهشون صادقانه و جنس محبتشون اصیله…، اون‌ها یا ذاتاً هوش احساسی و اجتماعی بالایی دارن یا به دستش آوردن که دومی از اولی حتی قشنگ‌تره. کاش آدم‌ها قبل از همه‌چی اول یاد می‌گرفتن بهم‌دیگه احترام بذارن، چون زندگی می‌تونست خیلی خوشگل باشه ولی نمی‌دونم ما چرا همیشه انقدر آزرده‌ایم.

یکی از دانش‌آموزهام امروز بهم گفت از بین کرکترهای دیزنی شبیه دلبر هستم و این تا یک‌ماه آینده قراره من رو پر از حس خوب نگه داره چون حدس بزنین کارتون دیزنی موردعلاقه‌م از بچگی چی بوده؟

Sometimes life feels like an endless tunnel. The faster you run, the closer its walls seem to draw together, the darker it gets. And just when you think you’ve spotted a light at the end, something swallows it whole. It’s as if you’re condemned to chase after a light that, the further you go, the more you doubt whether it ever truly existed at all.

If I could speak like her, I’d never shut up.

لذت فقط اون‌جایی که رنگ چایی تازه‌دم توی فنجونت دقیقاً همون‌طوریه که دوستش داری.

“I am the one who listens to her own voice, searching for answers inside.”

–Forugh Farrokhzad

“I cannot make you understand. I cannot make anyone understand what is happening inside me. I cannot even explain it to myself.”

–Franz Kafka

As a woman you fear attachment cause you’re never sure whether you’re loved or lusted after.