Life lens library

رنجِ من اینه که به همه‌ی آدم‌های دنیا می‌تونم حق بدم، به جز خودم.

نوشته بود: هيچ رنجى كشنده‌تر از اين نيست كه لبريز از توانايى باشی، اما به تماشاى هدر رفتن خودت بنشينی...

افرادی هستند که ممکن است یک عمر بشناسیدشان ولی هرگز به درون قلبتان راه نیابند. و کسانی هستند که از قبل، پیش از اینکه حتی چشمتان به آن‌ها بیفتد درون قلبتان جا گرفته‌اند. فهمیدم او همیشه بخشی از من بود. مهم نبود که من او را فقط یک دقیقه شناخته بودم یا یک ثانیه. او برای من ابدی بود، در روحم جاودانه شده بود, قبل، بعد و برای همیشه. و فراموش کردنش به اندازه‌ی تغییر دی‌ان‌ای‌ام امری محال بود.

📚:زندگی کوتاه است

اگر بميرم احساس كسی را خواهم داشت كه از شهربازى بيرون می‌رود، بدون اينكه سوار هيچ‌ وسيله‌اى شده باشد.

جز از کل

🪞 خداحافظی با پف صورت 🫧 چطور روده‌مون رو واقعاً ترمیم کنیم؟ 🧩 شناخت دقیق و فهمیدن معنای پشت حرف‌های آدم‌ها 🥀 چرا هرچی بزرگ‌تر می‌شیم، رفیقامون کمتر می‌شن؟ 🎭 چیزایی که در سوشال مدیا عادی‌سازی شدن ولی اصلاً عادی نیستند 🌀 Stop talking yourself out of everything 🪷 Draw your energy back home ☁️ The More You Relax, the More You Achieve

از نامه‌های قدیمی، که هیچوقت به دست صاحبش نرسید.

وقتی همه من را به ديوارهاى بلندى كه دور خودم كشيده بودم مى‌شناختند؛ براى تو، در را باز نكردم ديوار را برداشتم! فقط براى اينكه لازم نباشد براى رسيدن به من هيچ راهى را بلد باشی.

آن قدر از همه چیز جا مانده بودم كه حتی دعاهايم راه رسيدن به آسمان را گم كرده بودند بعد، تو آمدى؛ نه شبيه آدمى كه قرار است نجاتم بدهد؛ شبيه پاسخى كه خدا، بعد از سالها، يادش آمده بود به من بدهكار است.

شادى قربانى